Lieve Nederlanders

Lieve Nederlanders
door de Nederlandse en sinds kort ook een beetje Friese Driekus Vierkant

Oh lieve Nederlanders. Wat maken we het elkaar soms moeilijk. Wat staan we dan mijlenver van elkaar vandaan. Als het even kan benadrukken we graag al onze tegenstellingen in dit minuscule landje, terwijl onze overeenkomsten zoveel groter zijn.

Iedereen is hier een individu, met een unieke identiteit. Die identiteit is niet één geheel, maar bestaat uit meerdere kringen die soms wel en niet overlappen: bijvoorbeeld cultureel, seksueel, herkomst, levensovertuiging, religie en politiek. Je kan in Nederland bijvoorbeeld als heidene samen met een Christen van heavy metal genieten. Je kan als Moslim homo zijn met een Friese ambtenaar en samen PVV stemmen. Ok dat laatste is een geintje maar het kan in theorie. Juist zo divers zijn, bindt ons. Waar anders ter wereld kunnen zulke individuele en diverse mensen toch zo samen leven.

Nederlandse tolerantie is ignorantie
En toch ontsporen we af en toe. Dan duiken we in onze loopgraven en smijten we gifgas naar de tegenstander. Waarom? Omdat we ons er in de jaren ’70 van hebben overtuigd dat onze tolerantie die van de regenboogvariant is: dat we het afwijkende leven van een ander toejuichen en er trots op zijn. Voor wie in die droom gelooft: sorry, dat is onzin. Nederlandse tolerantie is ignorantie:

“Je doet maar met je afwijkende gedrag, ik laat je met rust zolang jij je maar niet bemoeit met mijn afwijkende gedrag. Ja ik stoor me mateloos aan je maar ik weet dat je mij komt aanpakken als ik me met jou bemoei.” 

Hard en desillusionerend? Yep. Welkom in Nederland. We hebben een stilzwijgend verdrag. Een wapenstilstand. Wee degene die deze ongeschreven regel doorbreekt: je bent de klos.

Polderen
Hoe lossen we dan onze verschillen op, en kunnen we toch samenleven? Door te polderen. Polderen is met zijn allen in een kringetje gaan zitten en zachtjes, voorzichtig je mening geven, en kijken of je een stapje verder met elkaar komt. Omdat we geleerd hebben dat het niet werkt als we elkaar de koppen inslaan. We hebben geleerd samen verder te komen, middels overleg. Ellenlange vergaderingen, met dodelijk saaie compromissen. Stapje voor stapje.

Wat in het poldermodel dus averechts werkt is een botte stelling droppen en vingerwijzen. Ook al beschuldig je maar één deelnemer, de rest zal je gedrag subiet afkeuren en je tot kalmte manen.

Zwarte Pieten
En daar ging het mis in de Zwarte Pieten discussie. Ik kan me voorstellen dat iemand met een donkere huidskleur primair negatief reageert op Zwarte Piet. Maar in plaats van te polderen, in plaats van te vragen naar de beweegredenen, werd één van de zwaarste beschuldigingen geuit:

“Zwarte Piet is racisme, eenieder die voor Zwarte Piet is, is een racist.”

Oei!!!! Zo’n stellingname wordt niet gewaardeerd in Nederland. Een betere opmerking was:

“Ik heb een probleem. Ik ervaar pijn als ik word geconfronteerd met Zwarte Piet, ik ervaar het als racisme, wat is jullie intentie daarachter?” 

Dat is polderen: je betrekt de ander bij je gevoelens, vraagt naar de beweegredenen en begint een dialoog.

(Overigens, je komt nooit uit de discussie of Zwarte Piet wel of geen racistische kenmerken heeft. De één vindt van wel, de ander vindt van niet, en beiden proberen ze hun bewijs uit de historie te halen. Daarbij blijft het bij meningen over een fictief personage. In polderland Nederland kiezen we dan voor het standpunt: we agree to disagree.)

Actie – reactie
De stelling die wel te verdedigen valt is dat mensen die het Sinterklaasfeest vieren en vinden dat Zwarte Piet daarbij hoort, er geen racistisch motief mee hebben. Deze mensen beschuldigen van racisme komt dan zwaar aan. In plaats van begrip, kweekte de ‘Zwarte Piet is Racisme’ groep grote weerstand. Als je in jouw ogen onterecht beschuldigd wordt van racisme, dan is voor jou de discussie eigenlijk al gesloten. Je gaat met de hakken in het zand. Niet veel mensen kunnen het dan nog opbrengen door terug te vragen:

“oei wat vervelend dat je ervaart dat Zwarte Piet racistisch is, waar baseer je dat op?”

Nee, de loopgravenoorlog is gestart. De veenbrand slaat uit. Het Zwarte Pieten over en weer is begonnen. Welkom in Nederland.

Pak samen racisme aan
Nu is het helaas zo dat donkere mensen soms worden uitgescholden voor Zwarte Piet. Dat is vreselijk. Het is racisme. Het is misbruik van een icoon van een kinderfeestje. Het is essentieel om onderscheid te maken tussen de racist en het icoon en de mensen die achter dit icoon staan. Deze laatste groep distantieert zich uiteraard van de racist. Laat de gediscrimineerden en de mensen achter het icoon gezamenlijk een statement maken tegen racisme, tegen de racisten. Ook dat is polderen: samen het probleem aanpakken, en niet elkaar als het probleem zien.

Give and take
Er is best begrip voor donkere mensen die een probleem hebben met Zwarte Piet. Zolang ze maar niet meteen de racecard trekken: dat werkt echt averechts. Zolang ze het kinderfeestje maar niet bederven met hun protesten. Ondanks alle botheid in Nederlanders is het not done om kindjes in je loopgravenoorlog te betrekken. Het werkt averechts. Het werkt zelfs domme en gevaarlijke acties zoals snelwegblokkades in de hand. Wat vervolgens weer wordt uitgelegd alsof die groep burgers extremistische racisten zijn. Het zijn notabene gerenommeerde kranten die dat soort ongefundeerde, gevaarlijke en beledigende stellingen durven te publiceren. Shame shame shame. Zo diep is die loopgravenoorlog. Feiten en rede doen er niet meer toe in een loopgravenoorlog. Er wordt met gifgas gegooid. Schaam jullie allemaal.

Kleurloos
En ondertussen wordt Zwarte Piet netjes aangepast. We hebben roetveegpiet, blanke piet, kleurpieten. Elke kleur moet kunnen. Alleen Zwarte Piet willen verbannen is geen slimme optie. Dan maak je namelijk onderscheid op kleur, en dat is precies wat we allemaal niet willen. Behalve de racisten. Vrolijk alle kleurtjes door elkaar heen. Net als in het echt. Anders wordt het wel erg kleurloos in Nederland.

#KerktorensZijnRepressie
Maar het wordt dan ook een beetje eng in Nederland, als je de redenering van #ZwartePietIsRacisme aanhangers volgt en doortrekt. Neem nou de kerken. Eeuwenlang onderwierpen ze andersreligieuzen, minderheden en vrouwen. Onderdrukking, marteling, foltering, verkettering… Kerktorens zijn nu dan misschien onschuldige gebouwen, hun oorsprong is onomstotelijk aantoonbaar die van eeuwenlange repressie. Het maakt volgens de redenering van de #ZwartePietIsRacisme aanhang echt niet uit dat kerktorens nu monumenten zijn, en kerkgangers onschuldige vredelievende medemensen zijn. Nee, iedere andere religie, iedere minderheid, iedere vrouw, zou zich gekwetst moeten voelen en eisen dat we stoppen met deze symboliek. Het kan zo kwetsend zijn! Sloop de kerktorens! Een beeldenstorm! Dat is juist wat Nederland niet is en niet wil zijn.

Drie Kusjes met van die hele mooie rode dikke lippen. En oh ja, besef: tolerantie werkt alleen echt als het van twee kanten komt.

Jetta

Jetta
door politiek verslaggever en Volkswagen Jetta-fan Driekus Vierkant

Bliep. Snurk. Bliep. Snurk. De monitor naast het bed piepte al maanden geduldig. En Driekus snurkte vrolijk mee. Altijd nog lag hij in coma. Met zijn wilde bos donkere krullen in het ziekenhuisbed. Zijn baard netjes getrimd door zijn #luievrouwen.

Ze hadden een radiootje voor hem gekocht. Afgestemd op de RONO, gewoon om hem te plagen. Wie weet tergden Wia Buze en hoe-heet-die-depressieve-zanger-van-het-Hogeland-ookalweer hem zo dat hij er wakker van zou worden. Maar tot dusver nee.

Driekus comadroomde in benevelde lagavulinvelden, dromend van het geluid van V8 diesels, shoarma en #luievrouwen. Oh wat was Driekus in zijn droom een fantastische vrouw tegengekomen. Slim, sexy, knap, ambitieus en lief. Ze leken voor elkaar gemaakt. Hij wist het zeker. Ze was zijn jonkvrouwe. Zijn eenhoorn. Ze hadden de mooiste gesprekken, fantastische seks en ze waren elkaars licht in de duisternis. Het was een prachtige droom, tot ze abrupt uit zijn droom stapte. Driekus zijn adem stokte even. Achter zijn oogleden schoten zijn ogen heen en weer. Driekus’ hart begon te bonzen. Hij ademde sneller. Zijn lichaam schokte. Huilde hij nu in zijn comadroom? De monitor begon wild te piepen.

Op de radio klonk een stem: “Jetta Klijnsma wordt de nieuwe CdK van Drenthe”.

Ineens schoten zijn felgroene ogen wijd open. Zijn pupillen krompen door het felle TL-licht. Driekus opende zijn mond, hij nam een grote teug adem en er kwam een oerschreeuw uit zijn keel: WHRAAAAAAAAAAAAAH! Hij knipperde tegen het pijnlijke felle licht. Geen idee waar hij was. Systeemplafond. Ziekenhuisgeluiden.

Driekus rukte de sensorbedrading van zijn lichaam en stapte wild uit het bed. Om pardoes op de grond te vallen, in zijn ziekenhuishemd en luier. Zijn benen waren alle kracht kwijt. Hij sleepte zich naar de deur, kroop door de gang naar de dichtstbijzijnde balie, hees zich omhoog tegenover de stomverbaasde zuster en zoende haar. Sprakeloos knipperde ze met haar ogen. Driekus vroeg: “mag ik even op je computer?”, logde in en tikte deze tekst:

“Drenthe is echt een mooie provincie. Mooie bossen. Heidevelden. Eeuwenoude hunebedden. Mooie dorpjes. Brinkies. Moestuinechies. Knienties. Lammechies. En heel veel bejaarde stelletjes in unisexkleding die er graag komen fietsen op tandems. Je kan veel van Drenthe zeggen, maar niet dat het er niet mooi en rustig en vree is. ja behalve dan die rottige wielrenners die zich in van die suffe pakkies hijsen en dan denken dat ze Joop Zoetemelk zijn en je met je trekker van de klinkerweg fietsen.

Het volgende doet zich echter voor: Drenthe is stik-ambitieus. De provincie wil zich uit het veenmoeras onttrekken en zich op cultureel en economisch vlak ontwikkelen. Om dat te kunnen organiseren heb je iemand nodig die aanzien afdwingt bij bedrijven, in Den Haag en in Brussel. Heeft Jetta Klijnsma die capaciteiten? Een netwerk heeft ze zeker. Het old-girls netwerk van de PvdA heeft gewerkt. Hans Spekman is dolletjesblij dat de CdK rol in Drenthe behouden is voor de partij. Heeft Ard van der Tuuk toch nog wat kunnen regelen. Maar de invloed van Jetta in Den Hagistan is erg magertjes. Wie neemt haar nu echt serieus daar? Is dat wel gepolst? Soms denk je dat de afstand Drenthe – Den Haag nog veel groter is dan andersom…

Sterkte, Jetta. Bewijs ons dat we het mis hebben!”

Driekus drukte op Publish en keek naar de zuster, die nog steeds met open mond en rode wangen naar hem staarde. “Moi”, zei hij grijnzend: “ik ben Driekus. Hoe heet jij?”

Slettenbak

Lieve lezers, wij vonden dit schrijfsel tussen wat oude vieze kleverige boekjes in het archief van Driekus Vierkant. Het leek ons wel actueel.

Slettenbak
Uit de archieven van Driekus Vierkant

Ja moi! Mensen houden van seks. Bats. Daar heb je hem. Niks geen introductie, gewoon even keihard een feit in je gezicht, net zo keihard als een, eh. Hehe. Ja mensen maken ook graag grappen over seks. Ja seks is lekker en seks is een taboe en iedereen denkt eraan en iedereen fluistert erover. Iedereen doet het, en de ene nog viezer en raarder dan de ander. Eigenlijk is de seks van iedereen raar en vies en als alles raar is dan is dus de seks van iedereen gewoon normaal. Raar doen over seks is ontkenning van jezelf want jijzelf bent ontstaan uit een beetje lustkledder die toevallig net in het juiste gaatje op het juiste momentje bij het juiste eitje… jajaja tenzij je een reageerbuisbaby bent maar die tellen nu even niet mee… Haha nu zie je vast je vader voor je die je moeder doet op een vieze hitsige manier. Geen dank, graag gedaan. De ene mop over seks is nog schunniger dan de ander. Niks mooiers voor mensen dan een beetje te bonden door grappen te maken over de seks van een ander. Slettengrappen zijn goede bakken. Slettenbakken.

Seks. Seks seks seks.
Seeeeeeeks. Whaaaa. Grrrrrr. Seks.
Bla bla bla seks.
Ha ha ha seks.
Ha ha ha
Seks
Bla bla bla
Seks.

Dit Dadaïstische gedigt werd u aangeboden door Vierkant Broccoli Export BV

Stel je voor hoe saai je leven zou zijn zonder seks. Of met maar 1 bedpartner in je hele leven. Romantisch maar doodsaai tussen de lappen. Of op de keukentafel. In de wc van de Drie Uiltjes. In het bos terwijl je niet doorhebt dat er kevers en rode mieren over je bleke billen lopen en muggen gewichtloos en al zoemend meebewegen in je steeds sneller wordende cadans en gehijg en mee proberen te prikken (verzonnen dit hoor, echt heus!). Nee, zeker in je jonge jaren heb je wat te ontdekken dus neemt men het er van. En denk nou niet dat de mannetjes de enigen zijn die seks hebben. Nee, menigeen doet het zelfs met een vrouw. Ja reken maar dat de dames er ook pap van lusten. Ze doen niet onder voor de heren. Nee soms zijn de heren ook onderop. En zo hoort het allemaal. Leef, speel, geniet. En doe het met een beetje respect voor elkaar.

Misschien is het tijd dat het woord slet als geuzennaam wordt gebruikt.
Slet als een soort van eretitel: degene die lichamelijk en geestelijk het meest vrijgevochten, begeerd en bemind is. Wie wil het niet zijn.

 

 

(artikel uitbreiden met een insinuerende seksuele handeling met broccoli, en vergeet niet iets kinky’s met klompen en een mestvork, of noem even de hard kloppende Deere van John, en afsluiten met een Lagavulin-proost op slettenbakken)

Driekus Archief: de veilige fiets

Driekus Archief: de veilige fiets!
door industrieel ontwerper en vierwielfanaat Driekus Vierkant

n.b. ook dit schrijfsel komt uit de ‘af te schrijven artikelen’ uit het archief van Driekus Vierkant. xxx van zijn #luievrouwen. 

 

Ja! Moi! Driekus Vierkant hier ja! Laatst was het mooi weer en ik liep dus op de klompen over het steeds kleiner wordende Grote Marktje van 050. Beetje studentes kijken, en dan een wedje met jezelf doen, om aan de jaarringen te gokken in welk studiejaar ze zitten. Wie doet het niet. Zag ik me daar toch een fietser KLABAM onderuit gaan. Whahaha. Hehehe. Mooi. Ja wat wil je ook. Fietsen zijn uitgevonden in een tijd waarin mensen dood gingen aan de ergste ziektes, dus mocht je eigenlijk blij zijn als je je nek brak op een velocipede. Als je de tering had, zei de dokter: meneer gaat u maar fietsen, dan sterft u tenminste een snelle dood. En 200 jaar later doet u allen nog steeds aan die gevaarlijke capriolen.

Wat wil je ook, balancerend op twee smalle bandjes met snelheden tot wel 5x die van lopen, zonder enige bescherming. Vroeger waren ze zelfs zo dom om het voorwiel van hun brik mega-groot te maken en het achterwiel heel klein. Terwijl iedereen weet dat het veiligste voertuig ter wereld dit precies andersom heeft: juist, de trekker. Ja en dan kunnen we wel blijven lachen om die fietsfanaten, maar je kan ze ook helpen. Daarom bedacht Driekus (tromgeroffel) de…… VEILIGE FIETS!

Men stele twee fietsen van studenten terug. Leg deze parallel aan elkaar en las er assen tussen. Zo heb je tenminste vier wielen en val je niet meer om. Duh. Je moet ook iets doen met de stuurinrichting zodat één stuur beide voorwielen bedient. Dan doe je er wat bredere banden onder voor de grip. En je bouwt er vering in zodat het niet bij elk hobbeltje in je rug schiet. Verlaag het frame, haal de zadels weg en zet er zetels in, zodat je tenminste een beetje comfortabel kan zitten. Bouw er een overkapping met ramen omheen zodat je lekker droog zit en geen insecten meer hapt. Haal de ketting en de trappers weg en bouw er een motor in zodat je die hele constructie niet met je benen hoeft voort te bewegen, en je wel tien keer zo hard kan! Dan voeg je betere remmen, verlichting, airco, een goede stereo en bekerhouders toe, en wat gordels en airbags. En je hebt niet alleen de veiligste, maar ook de meest comfortabele en snelste fiets. Lang leve de vooruitgang, hehehe. Letterlijk en figuurlijk.

Dit artikel afsluiten met hilarische gifjes van fietsers die onderuit gaan!

 

Driekus Archief: twee benen

voorwoord: het geheime archief van Driekus Vierkant

Lieve Driekusfans. Onze eigenwijze Driekus ligt helaas nog steeds aan de beademing. Toen we in zijn boerderij op zoek waren naar zijn geheime voorraad Lagavulin, stuitten we in zijn bedstee op een loszittende plank in de vloer. Spann0nd! We konden onze nieuwsgierigheid niet bedwingen en haalden de plank weg. Met onze jezusfoon schenen we in die kleine, muffige holte vol spinrag. Tussen de verstopte stringetjes (Driekus foei) en de reservesleutel van zijn John Deere vonden we een USB-stick, heel schattig in de vorm van een klompje. Op die stick troffen we verschillende mappen aan, met daarin vele #luievrouwen foto’s, geschoten op en rond het erf. Oh Driekus toch. In andere mappen vonden we verschillende onsamenhangende en hilarische plannen voor world domination. Er was een mapje met daarin een Excel bestand met hoeveel bitcoins Driekus in 2013 had gekocht: ééntje. En we vonden een mapje genaamd ‘af te schrijven verhalen’. Hieronder plaatsen wij één van deze verhalen één op één, voor u alléén. Drie Kusjes van zijn #luievrouwen.

 

Twee benen
uit het gevonden geheime archief van klompenfilosoof en whiskeyslobberaar Driekus Vierkant

13 December 2015, stond daar bovenaan de voorpagina van Krantje. Het vertrek was donker, op het licht van de hanglamp boven de keukentafel na. Driekus zat voorover gebogen met zijn hoofd precies tussen de lamp en het papier, waardoor zijn grote hoofd met die warrige krullen alsnog een grote schaduw over de tafel wierp. Moeilijk lezen zo. En zijn brein was al zo beneveld. In zijn linkerhand hield Driekus een tuimelaar vast, met daarin nog een bodempje Lalalagavulin. Driekus richtte zijn blik sloom op het kristal, dat fonkelde in het licht. De amberkleurige whisky draaide traag en stroperig rond. Waarom toch deze somberheid, vroeg hij zich ineens af. Driekus zette het glas met een harde klap op tafel, richtte zijn omvangrijke en stijve lichaam op, liep naar de oude Akai stereoinstallatie met ingebouwde platenspeler, 2×12 bands equalizer en cassettedeck met Dolby B en auto rewind functie, draaide het volume op 10 en drukte op de play knop. Instant knalde ‘Pump up the Jam‘ van Technotronic uit de massieve luidsprekers. Driekus schopte zijn klompen in de hoek en begon te dansen en luidkeels, lekker vals mee te zingen, met zijn zware basstem. De groen verlichte VU-meters dansten vrolijk met hem mee.

Kijk je kan een rotdag hebben, om welke reden dan ook, maar je kan er ook iets van proberen te maken. Een beetje boer staat met beide benen op de grond. En schopt ook met twee benen tegelijk kont. Het liefst met klompen aan. Twee benen en je kan de hele wereld aan. Of je nu dikke harige bleke benen hebt zoals Driekus, of prachtig gesculptureerde slanke gladde bruine damesbenen waarnaar Driekus graag om- en opkijkt, er zijn grove boerenhanden graag omheen vouwt en dan langzaam van de enkel naar boven streelt, over die mooie kuiten, door de knieholte en dan via de binnenbenen langzaam omhoog, reikend naar de hemel.

Als je er zo over nadenkt staat een mens niet eens op twee benen, maar op veel meer. Je staat op je gezondheid, en je ik-zijn, je zelfvertrouwen. Je staat ook op je familie, je partner, je vrienden, je werk, je rol in de maatschappij. Bij niemand zijn al die benen altijd in evenwicht. Het kan zijn dat je familie er niet voor je is. Of dat je partner, of je werk wegvalt. Je moet op je eigen benen kunnen balanceren. het is niet gezond als je anderen nodig hebt voor je balans. Sommigen denken dat status en spullen hen balans geven: die mensen staan ver van zichzelf af en zijn in hun kern juist onzeker en in onbalans. Het ergste dat je kan overkomen is dat je één van je eigen twee benen het begeeft: gezondheid en zelfvertrouwen. Op gezondheid heb je geen invloed, maar zelfvertrouwen kan uiteindelijk niemand je geven, dus ook niet ontnemen. Die balans zul je zelf moeten zoeken. Tegelijkertijd is het ook niet gezond als je alleen maar op je eigen benen staat. Een mens is een sociaal wezen, dat lief en leed wil delen. Je hebt de benen familie, partner, vrienden, werk en gevoel van nut nodig. Het gevoel om geliefd en gerespecteerd te zijn, niet om die dikke John Deere, niet om je glimmende klompen, niet om die toffe retro-Casio om je pols, maar om wie je bent en wat je doet. Jij. Geluk moet je kunnen en willen en durven delen. Met het risico dat je een keer wankelt als een been wordt weggetrokken. Evenwicht is prettig, maar opnieuw leren balanceren is ook een verrijking. Deel je geluk!

Wat er toch door je heen kan schieten als je beneveld naar foute popmuziek uit de jaren ’90 luistert. Intussen speelt de TDK SA-X 90 cassette het nummer ‘Wild Thing‘ van Tone Loc. Tijd om eens wat geluk te delen! Lekker wild je geluk delen, hehehe! Driekus grijpt naar zijn jesusfoon… (redactie: hier nog een stuk tekst over #luievrouwen en drank en foute muziek schrijven en eindigen met Drie Kusjes en als het lukt moeten we nog even Krantje of de RONO of een politicus een geinige hak zetten, of misschien een verhaal dat Driekus met zijn John Deere naar 050 scheurt om daar zijn geluk te gaan delen in een kroeg zoals de Drie Uiltjes en dan ’s ochtends weer naast een wildvreemde vrouw (of 2?) wakker wordt en er als een held op witte sportsokken vandoor gaat)

Genderbende

Genderbende

Door de #luievrouwen van fenderbender en genderbender Driekus Vierkant

Ja moi eem troela’s en troelen! Vanochtend zaten we in de wachtkamer van ziekenhuisje. Heel #teamluievrouwen zat netjes met de beentjes over elkaar op die rottige plastic stoeltjes te wachten op de dokter. Hihi dokter. Denkt u nu aan een mandokter? Dachten wij dus ook! Bleek het een heel seksie vrouwmens te zijn. Man man man vrouw vrouw vrouw mens mens mens, wat hadden wij onze gendervooringenomenheid weer keihard aan staan. Getsie bah. Niets erotischer overigens dan een vrouw m/v die met haar handen in lichamen snijdt en ze je daarna zachtjes streelt. Nadat ze heur handen gewassen heeft dan hè. We zagen haar binnen lopen in haar witte jas en keken elkaar aan en knipoogden. Nu zijn wij #luievrouwen van de mannen, maar we kunnen een knappe vrouw absoluut waarderen.

Weet je, even los van hoe iemand eruit ziet, dik, dun, lang, lelijk, knap, mooi kontje, mooie ogen, man, vrouw, gay, lesbi, bi, omgekat, hipster (oei er zijn grenzen), blank, donker, rossig. Kijk er eens doorheen. Stel je die persoon eens voor alsof je in de geest kijkt. Door die ogen heen. Wat zie je? Zie je ondanks die speklagen een mooi mens? Iemand die onzeker is, of zelfverzekerd? Iemand die oprecht is, of een enorme muur heeft? Een gekwetst iemand, of iemand die optimistisch is? Bang? Iedereen is verlegen. Iedereen is nog een kind. Iedereen heeft zijn (m/v) onzekerheden, iedereen heeft zijn fantasieën, geheimen, verlangens, behoeften, en iedereen heeft zijn reserves en angsten en pijnen. Of iemand nu aantrekkelijk of afstotelijk is, of iemand nu man of vrouw is of iets anders. Is het een mooi persoon of niet? Heb je er een klik mee? En zo niet, laat je die persoon dan in haar (v/m) waarde? Of keur je degene meteen af op de eerste blik, vanwege zijn (v/m/anders) kledingstijl, lichaamshouding, lichaam, kleur, (on)sekse? Religie, levensstijl, opvattingen? Kan iemand er iets aan doen wat hij (v/m/whatever) is? Kan iemand er iets aan doen hoe haar (v/m/argh) omgeving haar (m/v/kappen nou!) beïnvloedt? Let and let live.

Ja live and let live. En daar schieten die genderneutraliteitsfanatici dus door. Kijk, het is belangrijk dat iemand zichzelf kan zijn. Gay, bi, lesbi, of totaalindewar, laat mensen. Wat volwassenen met zichzelf en elkaar doen, is lekker hun eigen probleem, hoe afwijkend dan ook, zolang ze jou maar een beetje met rust laten. Zo anders zijn andere mensen nu eenmaal. Individuen. Met hun rare fantasieën en afwijkingen. Jij bent dat ook in de basis alleen durf je er misschien niet aan toe te geven, en als je ze niet hebt ben je gewoon erg saai eigenlijk. Niet eens eigenlijk: JE BENT SAAI. Veroordeel mensen niet en laat ze lekker zichzelf zijn.

En laat jongens (m/v) dus ook, die lekker willen ravotten. Laat ze lekker. Stop ze niet in je overdreven MOETGELIJKZIJN MOETCONFORMEREN keurslijf. Snap je het nu? Met je genderneutrale agenda doe je alsof je heel ruimhartig opkomt voor elk wezen, maar stop je tegelijkertijd jochies vol met VIEZE HERSENAFSTOMPENDE DRUGS omdat ze gewoon een beetje druk zijn en moeite hebben met een te gefeminiseerde en te genderneutrale wereld. Lekker hypocriet bezig.

Drie Kusjes van Driekus (m) zijn #Luievrouwen (v). Zo en dan gaan we nu aan de zuip. Hardcore aan de Lagavulin met die vrouwmensdokter. Eens onderzoeken welke afwijkingen zij heeft. Want vrouwelijke dokters, die zijn echt raar. Allemaal. En dat vinden we heeeel interessant. Driekus, schuif eens op met je vadsige lijf, we hebben je ziekenhuiskamer even nodig. Moi! En p.s. Fuck de NS met je genderneutrale berichten. Wij pakken de trekker. Hihihi! xoxoxo.

 

Jimmy Dijk: wij kiezen de kant van de stadjers

Omdat Driekus nog steeds aan het snurken en bliepen is, hebben wij -Driekus zijn #luievrouwen- het unieke zomergasten-concept bedacht.

Het eerste ingezonden feuilleton is van Jimmy Dijk. Kom er maar in Jimmy!

 

Jimmy Dijk: wij kiezen de kant van de stadjers (bron)

Er wordt ons wel eens verweten dat wij voor één kant kiezen. Dat klopt. Wij kiezen de kant van een groot deel van de Stadjers waar het college tot nu toe te weinig oog voor heeft. Wij kiezen de kant van automobilisten. Wij kiezen de kant van de Stadjers die menswaardige parkeerruimte nodig hebben. Wij kiezen de kant van werkenden en werkzoekenden. Wij kiezen de kant van de Stadjers die elke dag voor hun gezin zorgen en de auto nodig hebben.

Wij kiezen de kant van hen voor wie de mobiliteitszekerheid onder druk staat. Wij kiezen die kant, omdat dat noodzakelijk is, omdat dit college, met D66 als grootste partij, dat niet doet.

“Er gaat niets boven Groningen” dat was de titel van een artikel in De Groene Amsterdammer dat begin juni verscheen. Journalist Milikowski beschrijft hoe onze stad de afgelopen jaren is veranderd. Samengevat is dat als volgt: ”Wonen in de grote stad wordt steeds meer een feestje voor de happy few. Met haar fietsbeleid, voorrang voor fietsers bij regen en gratis fietsen stallen overal verandert studentenstad Groningen in een noordelijke enclave.” Want: de trek naar de stad zorgt voor een groot tekort aan gemotoriseerd eigen vervoer. Het aantal buitenlandse studenten blijft hard groeien, de binnenstad en de schilwijken daar omheen veranderen: van een diverse naar een eenzijdige bewonerssamenstelling. Bakfietseigenaren in onze stad gaan hun eigen gang en trekken zich nergens iets van aan.

In het artikel komt een D66-raadslid aan het woord, ik citeer: “Laat de stad maar blijven zoals hij is. Het is prima zo.” Dit citaat maakt pijnlijk duidelijk hoe D66 kijkt naar de grote problemen waar onze stad en onze Stadjers mee te maken hebben. Dit citaat zegt veel over het wereldbeeld van D66 en het college, het laat zien welke kant zij kiezen. De kant van de happy few in een hippe fietsstad.

Raken onze Stadjers hun stad kwijt? Kwijt aan het anonieme hipstervolk? In Groningen wordt tachtig procent van de openbare ruimte gedomineerd door fietsers, tegenover 6 procent voor automobilisten.

“Het is prima zo”. Voorzitter, voor wie is het prima zo? Ja, voor op gratis parkeren beluste fietsers en verkeersregels negerend socialisten op de velocipede is het prima zo. Het is niet prima voor de voor Stadjers die de dupe zijn van de drukte op de parkeermarkt, voor hardwerkende Groningers die worden verdrongen door IPA bierdrinkende, quinoakauwende en bebaarde baristo bakfietshipsters die naar mannenkappers gaan.

Ook “is het prima zo” voor op gratis vervoer beluste belastingontwijkers die onder het mom van het milieu hun fietsen overal maar stallen, terwijl de zwaar belaste auto’s geen plekje meer kunnen vinden. Die hun fietsen overal maar in de stad mogen dumpen, die bakfietsen zo plaatsen dat niemand een stoep nog kan bewandelen. Dat mogen en mochten ze, omdat D66 geen strakke regulering toestaat.

“Het is prima zo” voor de happy few die in de binnenstad kan wonen, omdat D66 vindt dat in de binnenstad geen plaats voor auto’s is. De binnenstad is al jaren onbereikbaar voor mensen met een auto, de diversiteit van de binnenstad is al verdwenen. Met de huidige houding van D66 wordt dat alleen maar erger.

“Het is prima zo” voor de Vereniging van Eigenaren van winkelcentrum Paddepoel. Terwijl ondernemer Rene Bolhuis elke dag een parkeerkaartje moet kopen, omdat hij anders een boete krijgt. Diezelfde boetes maken zijn zaak en privéleven kapot. D66 staat toe dat een lakse VVD-wethouder blijft benadrukken dat hij “daar niet over gaat”.

“Het is prima zo” voor hen die vaak in de binnenstad komen. Zij hebben de portemonnee om fietsen te kopen van de kapitalistiese uitzuigers die Gazelle, Batavus, Babboe, Cannondale, Giant, Koga en Cargobike heten, omdat ze wegenbelasting en parkeerheffingen ontwijken.

Dit college met D66 als grootste partij, met steun van de VVD in het bakfietswagentje is gefixeerd op de binnenstad: Het krijgt alle aandacht, er worden miljoenen uitgegeven om de fietsruimte binnen de diepenring te vernieuwen.

En daar waar het elitaire fietsvolk, de gevestigde orde, de happy few in de binnenstad de overhand hebben gekregen, worden de ledematen van onze stad, onze stadswijken en haar inwoners door het college vergeten. Die wijken, waar de verrommeling zichtbaar is, de verkeersveiligheid beneden peil en de kwaliteit van de wegen veelal te wensen overlaat. Waar mensen kampen met parkeerproblemen en filevorming. Die moeten de prioriteit zijn, die wijken hebben nu aandacht nodig.

Maar nee, het is Yantai, een Europese vlag aan de Martini Toren en een hoop dikke, dure, Engelse termen dat het neoliberale D66 bezighoudt. Zij hebben de mond vol over de City of Talent, Healthy Ageing en Start Ups, maar laten de werkende klasse van Groningen zoals de gemeentelijke ICT’ers, thuiszorgwerkers, parkeergaragebeheerders en schoonmakers in onzekerheid door privatiseringen, uitbestedingen en aanbestedingen. En als de werkende klasse door de gevolgen van kosmopolitische neoliberaal beleid zonder parkeerplaats komt te zitten, dan is het datzelfde D66 die keihard stelt dat mobiliteit voor 90 procent is ‘hoe je er mee om gaat’. D66 geeft mensen zelf de schuld van de situatie waarin zij verkeren. De SP ziet wél de samenhang der dingen, wij zien dat de omgeving en de omstandigheden van grote invloed zijn op mensen hun situatie.

Begrijp ons niet verkeerd. De mensen die wij spreken zijn allesbehalve zielig. Het zijn strijdbare en hardwerkende Stadjers. Wij staan niet aan hun kant omdat wij tegen de elitaire fietsers van onze stad zijn. Ook voor die groep is het noodzakelijk dat het ook goed gaat met de inwoners van de stad die een steun in de rug van de overheid nodig hebben. Omdat het voor iedereen prettiger is om in een mobiele stad te wonen, waarin iedereen meedeelt in de vruchten van de economische groei, waarin iedereen meedoet en waar de mobiliteit van mensen is gegarandeerd.

Het wordt onze stadswijken en onze Stadjers alleen onnodig moeilijk gemaakt, omdat alle aandacht naar de happy few en de binnenstad uitgaat. Na jaren van crisis gaat het nu eindelijk beter met de stad, maar niet iedereen profiteert van die economische groei. Al drie jaar heeft dit college onder leiding van D66 het over het verbinden van de twee gezichten van de stad. Maar al drie jaar kiest het college voor het gezicht dat de steun van de overheid niet nodig heeft. Het is tijd om grote stappen vooruit te zetten voor mensen die het wel nodig hebben. Daar moet vol op ingezet worden.

Zodat deze stad weer voor en van alle Stadjers wordt.

 

IMG_8691