Cultuur

De cultuur is dood, leve de cultuur
Door cultureel attaché en antropologisch cultuurfilosoof Driekus Vierkant

Cultuur. Het is alles wat de mens doet. Gewoonten, gebruiken, onze omgeving manipuleren. Ambacht. Literatuur. Kunst. Cultuur is het tegenovergestelde van natuur.

Alles in Nederland is cultuur. God created the world, the Dutch created the Netherlands. Ook onze tot op de vierkante centimeter geplande en onderhouden natuur is cultuur. Want man-controlled. Geen mens, geen cultuur. Wel mens, wel cultuur. Er kan geen cultuur zijn zonder mensen. Er is dus altijd cultuur.

Cultuur kan praktisch zijn. Of onderhoudend. Diepzinnig of shockerend. Cultuur is smaak. Cultuur is wansmaak. Een oksel-schetenwedstrijd is evenzoveel cultuur als een voorstelling van het NNO. Cultuur is professie als je er je geld mee kan verdienen. Cultuur is hobby als je er je geld niet mee kan verdienen. Cultuur is identiteit. Cultuur is divers. Cultuur is alles wat wij zijn.

In Nederland kennen we zoiets opmerkelijks als ‘de culturele sector’. Wat een rare term is want elke doorsnede die je maakt bij menselijk handelen is cultuur. Een culturele sector is onnodig om cultuur in stand te houden of te bevorderen. Want cultuur hoeft niet in stand te worden gehouden of bevorderd. Het is er gewoon. Als mensen een culturele uiting niet meer interessant genoeg vinden om te bedrijven of te consumeren, dan verdwijnt deze en komt er vanzelf nieuwe cultuur. Is dat erg? Nee het is alleen anders. De cultuur is dood, leve de cultuur. In feite is cultuur net als natuur: het kan alleen echt bestaan en echt ontwikkelen als je het zijn gang laat gaan. Blijf er vanaf.

Helaas is het zo dat de culturele sector de cultuur krampachtig probeert te manipuleren. Cultuur die eigenlijk had moeten uitsterven wordt met zware subsidies in leven gehouden. Nieuwe cultuur die nooit levensvatbaar kan worden, wordt ook kunstmatig in al haar misere in gehouden met subsidies. Blijkbaar hebben de liefhebbers er zelf geen eigen geld voor over om hun favoriete cultuur voort te laten bestaan. Dan ben je dus ook geen echte liefhebber.

Gesubsidieerde cultuur kent vele nadelen. Ten eerste impliceert subsidie direct dat je elders in de maatschappij geld onttrekt aan mensen die dit geld aan hun eigen cultuur hadden kunnen besteden. Je ontneemt een ander de kans om te genieten van zijn cultuur, ten faveure van je eigen zwakke -immers met subsidie in leven gehouden- cultuur. Wat een loser ben je dan. Dat je je hobby laat financieren door een ander zijn hobby niet te gunnen. Met je losercultuur.

Ten tweede houdt subsidie in dat ambtenaren voor je gaan bepalen wat wel en geen goede cultuur is. Er bestaat geen goede of slechte cultuur. De overheid die voor je bepaalt wat goed voor je is. Historisch gezien geen vrolijke toekomst. Het riekt bovendien naar manipulatie van je wereldbeeld via cultuur. Wat politieke partijen zeker niet zullen nalaten. Zogenaamd het volk verheffen middels subsidiecultuur maar eigenlijk je stemvee betuttelen en manipuleren met je dogma’s. Het is zo DDR.

Ten derde bevordert subsidie middelmatigheid en valse concurrentie in cultuur. Echte talenten wordt geld afhandig gemaakt en datzelfde geld wordt aan middelmatige cultuur en culturele opleidingen uitgegeven waardoor de talenten dus dubbel vals beconcurreerd worden.

Ten vierde maakt gesubsidieerde cultuur mensen hautain. Men weigert cultuur te genieten in een -in hun ogen banale- populaire gelegenheid die de eigen broek ophoudt. Nee men geniet liever van een moeilijke film in een filmhuis, maar dan moet de gemeenschap wel de extra kosten voor het in stand houden van datzelfde filmhuis financieren. De arrogantie. Je graag willen associëren met dansgroepen en orkesten, omdat andere prominenten er ook heen gaan. Hoe sneu is je leven dan.

Last but not least: cultuursubsidie corrumpeert. Heb je veel ambitie maar heb je weinig capaciteiten? Subsidies in de culturele sector pamperen je. Lekker hobbyen op kosten van de maatschappij. Je alcoholisme financieren op kosten van de maatschappij. Personeel gevangen houden in de culturele sector, medewerkers hun persoonlijke groei in de weg zitten, want once in the cultural sector, you will never get out. Geen kans op carriere en de private sector wil je niet als je arbeidsethos na een jaartje werken in de culturele sector volledig verpest is.

Als we vandaag stoppen met het subsidiëren van cultuur zal er niet minder cultuur zijn. Hooguit anders. Maar wel stukken eerlijker.

Omdat de bias te lang en te zwaar is doorgeslagen pleit Driekus voor een tijdelijke compensatieregeling. Waarbij gesubsidieerde cultuur zwaar belast wordt om de huidige zwaar belaste cultuur een tijdje te subsidiëren. Compensatie!

Om te beginnen worden alle subsidies op musea, theaters, dans, poppodia en schouwburgen opgeheven en vervangen door een 165% cultuuraccijns. Met de opbrengsten worden culturele vormen die momenteel zwaar belast worden ontheven van accijnzen en BTW, en krijgen cultuurtoeslag. Te denken valt aan trekker-trek, grasmaairaces, autoraces en motorraces. Waarbij de aanschaf van de wagens en motoren, maar ook de brandstof zwaar gesubsidieerd worden. Want deze vorm van cultuur hoort toegankelijk te zijn voor iedereen.

Vindt u dit voorbeeld belachelijk? Ziet u de spiegel en roept u LELIJK?!

Dat dus. Stop alle subsidies. BEVRIJD CULTUUR!