Discriminatie Door De Overheid

door staatsburger Driekus Vierkant
Discriminatie Door de Overheid

Artikel 1 Grondwet
Het eerste artikel van de Nederlandse Grondwet luidt als volgt:

“Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, is niet toegestaan.”

Op welke grond dan ook
Artikel 1 is bovenal een verplichting van de staat jegens haar burgers om ze niet te discrimineren. Let vooral op dit stuk van bovenstaande tekst:

“of op welke grond dan ook”

Oftewel: naast de gegeven voorbeelden wordt in de Grondwet geen ruimte gegeven voor andere manieren waarop de staat onderscheid mag maken tussen burgers. De overheid mag eenieder in dit land dus ook niet bevoordelen of benadelen op bijvoorbeeld afkomst, opleiding, inkomen of bezit.

En dat wringt dus met ons progressieve belastingsysteem. Volgens het belangrijkste artikel van onze grondwet mag de overheid iemand niet zwaarder of lichter belasten op basis van zijn of haar inkomen of bezittingen. Alleen een vlaktaks is legaal. Alle andere vormen van belastingen zijn illegaal volgens de grondwet.

The great escape
Echter, de overheid heeft zichzelf een escape gegeven in de Grondwet. Let even op dit stukje tekst:

“in gelijke gevallen”

Alleen in gelijke gevallen dus. En dit stukje wordt zodra het de overheid uitkomt steevast misbruikt. Mensen met een hoog inkomen en met een laag inkomen zijn geen gelijke gevallen. Dus komt men er mee weg. Motorrijders en automobilisten zijn geen gelijke gevallen. Dus kan er anders geflitst worden. Maar donkere en blanke mensen zijn geen gelijke gevallen. Homo’s en lesbiennes en hetero’s zijn geen gelijke gevallen. Mannen en vrouwen zijn geen gelijke gevallen. Moslims, katholieken, gereformeerden en mensen zonder religie zijn geen gelijke gevallen.

Met deze drie woorden staat voor de overheid het hek wagenwijd open om opportunistisch onderscheid te maken, ten nadele van grote groepen burgers. Het Nederlandse wetboek staat vol met wetten waarin de overheid onderscheid maakt tussen burgers, wetten waarin het gelijkheidsbeginsel keihard worden geschonden. Discriminatie dus. Snoeiharde discriminatie. Als het de overheid zo uitkomt verbiedt ze discriminatie, en als het de overheid zo uitkomt discrimineert ze zelf keihard. Zo wordt het wel heel arbitrair. Artikel 1 van de Grondwet was nooit zo bedoeld.

 Geen toetsing
In vrijwel alle democratische landen bestaat er een Constitutioneel Hof. Zo’n hof toetst of wetten niet in strijd zijn met de fundamentele rechten, vrijheden en grondbeginselen van burgers. In Nederland bestaat zo’n hof niet. Nog erger, onze Grondwet verbiedt rechters zelfs om wetten te toetsen aan de Grondwet. Daarmee falen we als rechtsstaat. Formeel is de rol van toetsing de Eerste Kamer toebedeeld maar deze is verpolitiseerd. Men is geen neutraal onafhankelijk instituut, maar wordt gedreven door het politieke spel van de partijen die ook de Tweede Kamer domineren: lobbywerk, persoonlijke belangen en partijbelangen gaan boven de belangen van burgers.

Dus wat moet er gebeuren?
Idealiter moet artikel 1 van de Grondwet worden herzien: schrap de woorden “in gelijke gevallen”. Hef de Eerste Kamer op en vervang dit door een Constitutioneel Hof. Geef rechters het recht om elke wet, elke regel en alle jurisprudentie aan de gedachten achter de Grondwet te toetsen. Want het opportunistisch interpreteren van de Grondwet, en met politiek lobbywerk wetten doorduwen die vooral in het voordeel zijn van de overheid, zonder onafhankelijke toetsing, dat is altijd in het nadeel van de burger. En de belangen van alle burgers beschermen (tegen de overheid) was nu juist waar de Grondwet voor bedoeld was.

Advertenties