Diepenring

Diepenring
door sociaal geoloog en urban planning coach Driekus Vierkant

Driekus reed laatst met zijn trekker door 050. Wat een drama. Deze stad heeft de grootste filedruk van Nederland, en dat heeft drie redenen:

  1. Het Julianaplein. Wie legt er nu een knooppunt van twee snelwegen midden in een stad?
  2. Bussen. In 050 krijgen bussen steevast voorrang bij alle kruispunten, ook als ze leeg zijn, ook buiten de spits.
  3. Het verkeerscirculatieplan van socialist en autohater Max van den Berg.

Men wil de auto
Wist je dat tweederde van de burgers de auto prefereert? Dertig procent pakt liever de fiets. En fietsers en automobilisten moeten wachten en wijken voor die paar procent resterende busreizigers. Van dat volk dat op kosten van de maatschappij reist en nog een eerste rang positie eist ook. Busbanen, voorrang op kruispunten, subsidie op reiskosten. Busreizigers zijn a-solidaire belastingontwijkers. En ze stinken ook nog eens. Naar natte hond, of shag, of drank, of etensgeurtjes. En vaak naar alles tegelijk. Hashtag #wegmetdebus.

Leve de auto
Nee dan automobilisten. Je moet van ze houden. Ze betalen BPM, bijtelling, accijnzen, wegenbelasting en parkeerheffingen. En dat doen ze allemaal, waarom? Ja omdat de auto gewoon de meest comfortabele manier van vervoer is. Lekker droog en warm, of koel, veilig in je mobiele huis. Een auto is ultieme vrijheid. Totdat we drones hebben waarmee we ons door de lucht kunnen vervoeren, is de auto de ultieme tijdmachine. Je overbrugt enorme afstanden, en kan gaan en staan waar je maar wil. Die vrijheid is fantastisch. Die vrijheid gun je iedereen. Dat je op elk moment je auto kan pakken en ergens heen kan gaan, er snel bent, zonder nat te regenen en met je mooie kleren aan vroem vroem van afspraak naar afspraak, naar het werk, naar huis, een dagje weg, even boodschappen halen, en op vakantie. Je eigen auto. Het is ultieme vrijheid. De auto haalt je uit je micro-omgeving en verbreedt je wereldbeeld. Net als het vliegtuig. Mensen kiezen voor deze vorm van vrijheid, ondanks alle asociale kosten. Automobilisten hechten zo aan hun vrijheid dat ze zelfs bereid zijn de infrastructuur volledig te betalen, ook voor voetgangers, fietsers en busreizigers.

Wees eens lief voor de automobilist
Ja beste fietsers en busreizigers, voor dat alles mag u de automobilist best eens bedanken. Ook u geniet van mobiele vrijheden, dankzij de automobilist. Uw fietspaden en busbanen, verkeerslichten, alles wordt voor u betaald. U geniet van uw eigen mobiele vrijheden, dankzij de automobilist. Bak eens een taart voor de buren met een auto. Of bied aan deze eens voor hen te wassen. Of geef ze eens galant voorrang. Doe op zijn minst uw licht aan en rij niet door rood, als respect voor al het fraais dat de automobilist voor u verzorgt.

Afgunst
En dan heb je dus van die mensen die het de automobilist toch niet gunnen. Die automobilisten andere eigenschappen toedichten. Die niet zien dat de auto voor velen een basisbehoefte is, om hun inkomen te verwerven. Die niet zien dat de auto voor velen een manier is om de wereld te ontdekken. Nee, in hun afgunstige ogen is de auto een statussymbool, een pervers icoon van rijkdom, en bovendien nog een vervuilend apparaat ook. En dat moet kapot! Genivelleerd!1!

Utopia
Ja natuurlijk is het beter om korte afstandjes op de fiets te doen. Het is gezonder, en minder belastend. En wat maakt een beetje regen en wind uit als je in je fleece-trui en je warrige haar naar de RuG of het UMCG moet. Als jouw bekrompen leventje zich alleen maar afspeelt in een vierkante kilometer fiets-utopie, dan is het begrijpelijk dat je niet ziet dat er nog een hele andere wereld bestaat, waarin mensen wonen, werken, recreëren, en van hun leven en hun vrijheid genieten: met de auto. Noodzakelijk met de auto. Of voor hun plezier met de auto. Of voor hun comfort met de auto. Wij noemen dit het MaxVanDenBerg syndroom. Ook wel bekend als het KarinDekker syndroom. En tegenwoordig noemen we dit het TomRustebiel syndroom. Utopisten zijn de engste mensen ter wereld.

Autohaat in fasen
En het wordt er niet beter op. Kijk, in de tijd van Max, was de auto vooral een kapitalistisch, antisocialistisch statussymbool. In de ogen van Maxisten dan. Daar reed je dan, in je 2CV, vieze kapitalist! Daar moesten we natuurlijk vooral een beetje om lachen. Ja het was ergerlijk, dat Max zo fanatiek tegen auto’s was, maar ach, het was ook wel schattig. Maar toen kwam Karin Dekker. En werd de auto ook nog eens een vervuilende paria. In Dekkeriaanse kringen dan. Alles moest en zou via openbaar vervoer, en dan het liefst een tram. Maar goed, ach, je weet, GroenLinks en hun boomknuffelheksen. Ja ze was bloed irritant maar verder kon je gewoon nog je ding doen. Maar nu wordt het echt tijd voor wat tegengewicht. Want nu gaat D666 zich er mee bemoeien. U weet wel, die partij van 50 jaar lang geen bestuurlijke vernieuwing. Van die hele fatsoenlijke mensen. Zogenaamd. Want bovenop het socialistische gedram van de PvdA, en bovenop het milieugezwam van GroenLinks, komt nu het fietsterrorisme van D66 opzetten.

Fietsterroristen
Fietsfanatici. Fietsextremisten. Bakfietsfreaks. Van die zogenaamd heel fatsoenlijke mensen. D66 mensen. Je herkent ze zo. Blanke, jonge, hoogopgeleide mensjes met moral high blik in de ogen, op gympies en een net jasje, die de kroost met de bakfiets naar school brengen. En van die mensen die zich sociaal geograaf, of nog hipper: Urban Design Planner noemen, die op hun fixie levensgevaarlijk door het verkeer sjezen. Van die mensen die zichzelf heel wereldwijs vinden, maar eigenlijk nooit buiten de diepenring van de stad komen. Tenzij ze zich in een groepje in de meest domme outfits hijsen om te gaan fietsen door de ommelanden en hun wereldblik niet groter is dan de in spandex gehulde geschoren witte benen van hun voorligger. De grootste provinciaaltjes vind je in 050, en dat zijn zij die zich in deze Urban Cocoon opsluiten omdat ze geen auto hebben. Het zijn ook van die mensen die naar bijeenkomsten met andere hipsters gaan en zeggen dat het bezit van een auto passé is. Gut ja, waarom moet je ook iets bezitten eigenlijk. Ja laten we die redenering ook doortrekken naar je huis. Het hebben van een huis is ook passé, laten we allemaal in tipi’s gaan wonen.

Fietsen is armoede
Fietsfanatici zijn eng. Dit zijn mensen die geloven dat fietsen hun lifestyle is. Hahaha. Hoe ver moet je van je zelf af staan, om het überhaupt nodig te hebben om een lifestyle te hebben. Dat je je eigenwaarde ophangt aan een lifestyle. Aan fietsen notabene. Probeer je nou werkelijk te zeggen dat dit je zo bijzonder maakt? Hahaha. Fietsen is armoede, dat weet iedereen. Niet echt iets om trots op te zijn. Er wordt gefietst, bij gebrek aan geld voor een auto. Bij gebrek aan ruimte voor de auto. Omdat die suffe socialistische stad al decennialang de burger niet faciliteert, maar frustreert. De burger wil de auto. De stad zegt NJET.

Diepenring
En dat brengt ons bij het recente parkeerbeleid. D66 oppert om de parkeerplaatsen bij de diepenring op te heffen. Doet D66 dit oprecht om de kwaliteit van de stad te verbeteren? Hun argument is het aanzicht: ze vinden de geparkeerde auto’s lelijk en ze nemen plek in. Die redenering volgend, zouden wij beginnen met het verwijderen van de tienduizenden fietskrotten die overal in 050 gestald zijn. Die paar auto’s staan nog netjes in een vakje geparkeerd. De fietsen, die worden echt overal neergekwakt. Je kan geen 10 meter stoep passeren, zonder te struikelen over roestende brikken, de één nog meer gesloopt dan de ander, de één nog dwarser op de stoep geparkeerd dan de ander. Pleinen, stoepen, straten, bruggen: hordes fietsen, overal. De fiets is een pest.

Nee, als het D66 echt ging om het verbeteren van het stadsgezicht, en ruimte maken, dan begon men met de fiets. Parkeerverboden voor fietsen. Betere, betaalde, ondergrondse fietsenstallingen. Maar omdat men het specifiek over de auto heeft, is duidelijk dat het D66 niet gaat om het stadsgezicht. Hier komt de sluimerende autohaat gewoon weer naar boven.

Regel dan een serieus alternatief
Kijk, het is prima als de Diepenring een prachtig stukje Groningen wordt, met mooie boulevards en terrasjes. Zonder geparkeerde auto’s. Regel maar alternatieve parkeerruimte, tegen hetzelfde comfort (loopafstand) en tegen dezelfde parkeervergunningstarieven (€250 per jaar) voor bewoners en hun bezoek. Dan gaan ze wel overstag. Succes daarmee overigens, met de woekertarieven in de parkeergarages en veel te krappe buurtstallingen. Laat je de exploitanten van de terrassen het verschil in parkeerkosten bijleggen? Overigens, volgens bronnen zijn de parkeervergunningen onlangs weer fors duurder geworden, maar procentueel zijn de parkeervakken niet groter geworden, en zijn er ook niet procentueel meer parkeervakken gerealiseerd. Leg dat eens uit, gemeente. Of melk je de automobilist weer eens verder uit?

Bakfietsburgerlijkheid
Prima, als het je lukt een alternatief voor die auto’s te regelen. Diepenring zonder geparkeerde auto’s. Maar doe het dan ook meteen zonder die fietsen. Ook zonder die lelijke trailers die ze woonboten noemen. Gelijke monniken, gelijke kappen. Forceer gelijk ook die stinkende, gevaarlijke, subsidieslurpende, fileveroorzakende de stad uit. Maak er een lekker gezellig Madurodam van. Lekker fatsoenlijk. Lekker schoon. Lekker netjes. Anton Pieck, in de 21e eeuw. Lekker truttig. Lekker burgerlijk. Bakfietsburgerij. Broccolitis. Wij dachten altijd dat 050 een lekker eigenzinnige, vrolijke, rommelige, progressieve, liberale stad was, waar het iedereen werd gegund te wonen en zich te vervoeren op eigen wijze.

Niet met D66 dus.

D66. Zesjescultuur.

 

 

Minder

Minder
door vermeerderaar Driekus Vierkant

Nou daar knerpte Driekus in het donker dus met zijn klompen over de haast bevroren kiezelstenen, om de grijze vuilcontainer aan de Pieter Venemakade in het mooie Kiel-Windeweer te zetten. Het was zo’n heldere decembernacht, en in het licht van de maan zag Driekus kleine wolkjes adem bij elke keer dat hij mopperde over de kou. Driekus keek omhoog, naar de sterren. Wat is de ruimte toch oneindig weids. En wat zijn mensen toch bekrompen. Wat zijn sterren toch tijdloos. En wat is politiek toch de waan van de dag. Driekus stond daar even stil. De handen in de zakken van zijn overall. Die stilte, de schoonheid van de sterren. ‘Kon minder’, mompelde hij, en liep snel terug naar zijn behaaglijk warme boerderij.

Ja, minder. Deed die politiek maar aan minder waan van de dag. Men buitelt van ophef naar ophef, het ene onderwerp nog stompzinniger dan het andere. En de ene mening nog suffer dan de andere. Alles maar om elkaar het politieke pootje te lichten. Van die splinterpartijtjes die hun stokpaardje-onderwerp belangrijker achten dan de belangen van het land. Bleef het daar maar bij. Ook politici van, we noemen ze maar de gevestigde, conservatieve partijen, doen niet onder voor debatten over flutonderwerpen als een ‘pleur op’ opmerking van een MinPres. En zich maar afvragen waarom politici nog nauwelijks serieus worden genomen. Zo langzaamaan wordt er gesnakt naar een partij die deze onderwerpen negeert en voor de echte onderwerpen gaat.

En als het dan een keer over serieuze onderwerpen gaat, dendert de trein gewoon voort, steeds verder van het belang van de burgerij. Gaat het goed met Nederland? Ja op papier doen we het nog steeds heel aardig. We zijn als klein landje nog steeds één van de best lopende economieën, we hebben de beste zorg, ons onderwijs staat hoog aangeschreven, onze welvaart staat aan de top, en we zijn zo’n beetje het gelukkigste volkje. Of je dat allemaal aan de politiek kan danken? Ja en nee. Die hele welvaartsstaat klinkt fantastisch, maar het ging ook ten koste van onze VOC-mentaliteit. Langzaamaan brokkelt de wereldwijde invloed van Nederland af. Economisch, maar ook politiek. Succes kent bovendien vele vaders. Als het even goed gaat, staan politici als een stelletje Hekkings vooraan om zichzelf op de borst te trommelen. Als het echter economisch slecht gaat, en de werkloosheid toeneemt, ligt het aan de markt, een veranderende wereld en de wereldeconomie, maar nooit aan hun beleid. En komen links en rechts respectievelijk altijd met dezelfde suffe oplossingen, waarover ze altijd een slap compromis sluiten, met een paar procent verschuiving hier en daar. Zo langzaamaan wordt gesnakt naar een veel zakelijker kabinet, dat terug gaat naar de core functies van politieke partijen en overheid: visie, leiderschap, professioneel bestuur, veiligheid, infrastructuur, economische belangen en goed aansluitend onderwijs. Al het andere is bijzaak en regel je zelf maar.

Als we echt zo gelukkig zijn, waar komt dan die veenbrand, die al zeker vijftien jaar woedt, vandaan? Wat is toch die onvrede? Het is niet alleen bovenstaande. Er is een heel ontevreden onderklasse. Een klasse die decennialang is beloofd dat de overheid altijd voor ze zal zorgen. Gratis huizen, gratis onderwijs, gratis zorg, gratis geld en ontheffing voor alles. Een luie klasse die vindt dat ze overal recht op hebben, zonder ervoor te hoeven werken. Een verwende groep mensen, die decennialang door PvdA, GroenLinks en SP zijn opgehitst tegen ‘het kapitaal’ en ‘de elite’, waarbij volgens hun iemand al bij de elite hoort als hij een modaal inkomen heeft. Een groep die tegen elke vorm van vooruitgang is. Een groep mensen die het verschil tussen rijkdom en welvaart niet eens begrijpt, die niet begrijpt dat de rijkdom van een ander, jouw welvaart betekent. Je moet er toch niet aan denken dat deze verongelijkte groep mensen werkelijk invloed krijgt, want ze trekken in een paar jaar tijd de hele economische positie van het land omver, puur uit egoïstisch opportunisme en blinde afgunst. De SP alleen al is een argument om het censuskiesrecht weer in te voeren.

En ja dan is er nog die groep asociale tokkies die overal tegen is. Vooral tegen buitenlanders. Het zijn de SP-ers maar dan nog fouter en we noemen ze PVV-ers. Opgehitst door een vreselijke kerel als Wilders, die vergelijkbare verwoestende plannen heeft als de SP, maar dan nog een tikje erger, met zijn idiote tirades tegen één bevolkingsgroep. Die anderen de mond wil snoeren en het maximaal uitmelkt als zijn over de top uitspraken worden veroordeeld. Dat durft zich de Partij voor de Vrijheid te noemen. Het is niet eens een partij. Hoezo vrijheid. Kafka! Die hatende tokkies die zijn er, ze zijn nooit weggeweest. Ze zaten voorheen alleen verstopt bij andere partijen. Maar Wilders trekt sluw het blik hatend volk los en ondermijnt inmiddels zelfs het geloof in de rechtsstaat. Maar besef je goed: Wilders is een symptoom en niet de oorzaak en een symptoom is sowieso nooit de oplossing.

En dan hebben we nog de vrij grote elitaire groep met heel fatsoenlijke, politiek correcte mensen, die uit een soort van bizar schuldgevoel (de verzuiling mag dan weg zijn, maar het Calvinistische schuldgevoel viert hoogtij) en moreel superieure goedheid alle mogelijke minderheden willen pamperen in plaats van empoweren (kuch D66, PvdA, GroenLinks, Christenunie, maar je ziet ze ook bij CDA en zelfs bij de VVD). Heel fatsoenlijk de belastingen verhogen voor iedereen. Heel fatsoenlijk bepalen hoeveel van uw geld naar cultuur gaat. Heel fatsoenlijk de deuren open zetten voor gelukszoekers. Heel fatsoenlijk de domme burger nog beter uitleggen dat ze toch heel goed bezig zijn. Heel fatsoenlijk wegkijken voor de angsten, zorgen en werkelijke problemen in het land, want het is politiek correct om minderheden meer vrijheden te gunnen dan anderen. Heel fatsoenlijk fatsoenlijke dingen doen, maar wel ten koste (op kosten) van u, en de lasten zijn voor u, maar u mag niet klagen, want ze hebben alles zo mooi en fatsoenlijk voor u geregeld.

De veenbrand wordt vooral gevoed door het gevoel dat de middenklasse heeft niet meer gerepresenteerd te zijn. Jaar in jaar uit moeten ze inleveren voor een steeds groter wordende onderklasse. De belastingdruk is hoog. Mensen willen gewoon een goede baan, zelf hun broek ophouden, een leuk huis, een paar keer op vakantie, dat hun vuilnis wordt opgehaald, goed onderwijs voor de kinderen, een auto voor de deur, en wat vrije tijd, af en toe wat luxe producten kunnen kopen om zichzelf te verwennen en een mooie reserve opbouwen voor later. Is hun welvaart werkelijk gestegen ten opzichte van hun ouders? Is hun vrijheid werkelijk toegenomen ten opzichte van hun ouders? Hun moeder, die thuis was en voor de kinderen zorgde, terwijl zij zelf nu allebei moeten werken om de inkomsten van het gezin te kunnen dragen? Zij zien dat ze harder moeten werken, dat hun leven gejaagder is, dat hun pensioen uiterst onzeker is, dat ze nauwelijks een huis kunnen betalen, als ze al een hypotheek kunnen krijgen. Zij zien dat er een steeds groter wordende onderklasse is die steeds meer gratis krijgt: gratis huizen, gratis zorg, toeslagen, gratis geld. Op hun kosten. De nivellering is doorgeslagen. Zij zien steeds meer mensen van buiten Europa hier komen wonen, mensen die afwijkende normen en waarden meebrengen. Hun gevoel is dat hun vrijheid van manier van leven wordt ingeperkt. Hun gevoel is dat hun veiligheid minder wordt. Hun gevoel is dat er nog meer mensen komen die willen profiteren, op hun kosten.

Of die gevoelens terecht zijn of niet, ze zijn er. En ze worden aangewakkerd. Hun gevoel is ook dat de gevestigde partijen, met de PvdA voorop, maar ook D66, CDA en VVD en GroenLinks, niet meer naar ze luisteren. Integendeel, deze partijen hevelen juist een deel van hun eigen invloed over aan een instituut dat de EU heet en incompetent en stuurloos overkomt. In plaats van naar die gevoelens te luisteren, ridiculiseren deze partijen deze burgers, ze worden zelfs zwart gemaakt. Het zijn ‘domme burgers, die niet snappen hoe belangrijk de EU is, die niets snappen van verdragen en de democratie’. Het zijn ‘nationalistische, racistische burgers, die buitenlanders haten’. Het zijn ‘asociale burgers, die de onderklasse niets gunnen’, het zijn ‘politiek incorrecte burgers, die geen fatsoen hebben om minderheden te respecteren’. Vreselijke politiek correctheid, met venijnig valse steken naar de burger. Totale vervreemding van de politici in hun Haagse bubbels, elitaire bubbels en partijbubbels ten opzichte van de belangrijkste achterban. De elitaire beroepsbestuurders zorgen prima voor hun vriendjes, op alle belangrijke bestuursposities. De pers zit in dezelfde bubbels en is niet meer in staat om objectief te zijn. Maak burgers uit voor dom, racist en egoïst, beperk hun invloed, en je jaagt ze zelf naar splinterpartijtjes en opportunistische populisten.

Ja u leest het goed. Het is echt de schuld van de gevestigde partijen dat ze hun achterban wegjagen. Het zijn niet alleen meer de tokkies en de haters die SP en PVV stemmen. Nee het is ook de middenklasse die zich begint te roeren. Ze stemmen SP en PVV, omdat ze er klaar mee zijn, en er geen alternatieven zijn. Ja, ze zijn er wel, zie de boze kunstgebitklapperende 50plus mensen en DENK (echt schop deze armverlengers van Erdogan de Tweede Kamer uit) en zie ook de versplintering op rechts, met WNL en FVD.

En ja, GeenPeil. Ongelofelijk hoe PvdA, D66, CDA en VVD en hun achterban reageren op GeenPeil. Ja ze hebben het jullie moeilijk gemaakt. Terecht ook wel, want wie wil er nu geassocieerd worden met een corrupt land als Oekraïne, dat ruzie maakt met Rusland over gasleidingen en gasbelangen. Hoezo moeten wij ons mengen in dat kruitvat. Hoezo moeten we er een lont insteken en aansteken? Ja natuurlijk hebben we er economische belangen. En natuurlijk moeten onze bedrijven er handel kunnen drijven, in een politiek stabiel land, met een goede bescherming van een rechtsstaat. En natuurlijk moet Nederland een serieuze positie binnen de EU behouden. Maar de zorgen van Nederland (Nederland = de burgers, niet de politici) zijn terecht. Misschien is dat juist het foute aan hoe de EU is georganiseerd: dat het enige land dat zich terecht afvraagt of dit nu wel zo slim is, eigenlijk niets anders kan dan mee denderen met een op hol geslagen trein. Driekus is Europeaan, is van de wereld, vindt een sterke EU belangrijk. Maar als er dus geen dialoog meer mogelijk is, dat een dialoog over zo’n stap niet eens democratisch kan worden afgedwongen, dan moet je je serieus afvragen of dit wel de EU is die we willen.

Maar GeenPeil dus. Het meest verfrissende sinds van Mierlo 50 jaar geleden(!) riep dat de politiek vernieuwd moest worden. Is GeenPeil bedreigend? Misschien. Maar op dit moment is GeenPeil de enige die PvdA, D66, CDA en VVD de kans geeft weer in contact te komen met de burgerij. Omarm in elk geval het principe. Het zou je goed doen. Je hebt het nodig. Als je jezelf niet kan vernieuwen, sterf je uit. Dus laat je vernieuwen. Het beste wat GeenPeil kan bereiken is die partijen weer in contact brengen met Nederland, dus deze partijen gevraagd en ongevraagd helpen in plaats van af-fikken. Scherp aan blijven pakken, dat wel. Een hele verantwoordelijkheid voor GeenPeil.

Driekus zit naast de kachel aan zijn keukentafel en schenkt zichzelf een glas Lagavulin in. Hij schuift het gordijn opzij en gluurt nog even naar buiten. Wat is die ruimte toch oneindig weids. Net als de uitgestrekte veenlandschappen rond Kiel-Windeweer. Hadden die politici maar zo’n uitzicht, dan dachten ze misschien ook wat weidser en helderder. Zo helder als deze nacht. De whisky benevelt het brein echter inmiddels. Toch maar eens wat minder drinken. Minder, minder minder, hahaha.

Drie Kusjes en proost.