Schadeprotocol

Schadeprotocol – schandeprotocol
door de zich bescheurende en op zijn trekker rondscheurende Driekus Vierkant

“Het grootste probleem in Groningen zijn niet de scheurtjes in de muren: de ergste scheuren zijn die tussen de verschillende overheden en organisaties rond het nieuwe schadeprotocol” – #GehoordOpDeRedactie

Driekus heeft haar tentakels de afgelopen maanden eens flink achter de schermen uitgerold. Ondanks dat we in Dokkum zijn ondergedoken, spraken we veel mensen rond het nieuwe schadeprotocol. Mensen praten graag en Driekus schrijft dat dan maar op:

 

https://platform.twitter.com/widgets.js

 

Ophef op Twitter! Minister-President Rutte roept op om binnen 2 weken een schadeprotocol klaar te hebben!

Nou meneer Rutte, dank voor uw lieve woorden over Groningen. Terecht dat u zich zorgen maakt over de inzet van vele partijen voor het schadeprotocol. We hebben wel nieuws voor u. Het nieuwe schadeprotocol ligt al een tijdje klaar. Het is geschreven door ondermeer de Groninger Bodem Beweging, het Gasberaad, de Provincie Groningen, en het is bovendien afgestemd met de NAM. Ja u leest het goed, de GBB en de NAM werken prima samen.

Het is alleen zo dat het ministerie van EZ een beetje met dat nieuwe protocol in haar maag zit. De NAM komt namelijk op afstand te staan en het Rijk wordt verantwoordelijk voor de schadeafhandeling.

Misschien weet u wel of niet hoe het Ministerie van EZ intern reageerde op dit protocol. Wij weten het wel. Er zijn mensen bij EZ die zeggen: “mooi, eindelijk kunnen we Groningers gaan helpen.” Er zijn echter ook mensen bij EZ die zeggen: “ja maar wacht even, dit gaat ons heel veel geld kosten, we moeten die schade (lees: de kostenschade voor het Rijk, niet de schade voor de Groningers) inperken en dus niet akkoord gaan met dit nieuwe schadeprotocol.” Deze laatste groep binnen EZ mist de urgentie en is puur ambtelijk en risicomijdend gedreven. Deze groep heeft de besluitvorming rond het schadeprotocol gefrustreerd, met als argument dat de kabinetsformatie nog in volle gang is, en een nieuwe minister er maar een besluit over moet nemen. Vertragingstactiek!

Maar er speelt veel meer. De Groninger Bodem Beweging is niet meer de nette organisatie die het was. De GBB is gegijzeld door radicale boze Groningers en voelt concurrentie om de positie wie nu werkelijk de belangen van de Groningers dient: de GBB voelt concurrentie van het Gasberaad, maar ook van stichting WAG, en ze vinden het ook vervelend dat Annemarie Heite als boegbeeld wordt gezien en niet de GBB. Naar buiten toe wil de GBB doen lijken alsof de NAM voor hen is gezwicht. En stelt zich daardoor radicaal en onwrikbaar op, wat samenwerking op een nieuw en breed gedragen schadeprotocol bemoeilijkt.

En alsof dit alles is, dan de rol van de gemeenten. Uitzonderingen daargelaten, de incompetentie straalt er van af. Gemeenten kiezen puur voor zichzelf. Graag accepteren ze NAM-geld voor herstel of nieuwbouw van hun eigen panden en aanleg van sporthalletjes en speeltuintjes. Maar samenwerken om nieuwe scholen te bouwen? Kunnen ze niet. Ze vinden het ook eng dat de schade-contour wordt vergroot, want dan zou het geld verdeeld moeten worden over meerdere gemeenten, en dat is niet in hun belang. Zo opportunistisch, klein en kortzichtig opereren B&W in deze gemeenten. Maar wat doen ze nu werkelijk voor hun burgers? Hebben B&W van deze gemeenten de NAM publiekelijk onder druk gezet en gedreigd met het op nihil zetten van de WOZ-waarde? Nee. Durven ze niet. Ze snappen het niet eens. Vertel ons alsjeblieft wat deze burgemeesters en wethouders werkelijk hebben bereikt. Tot op heden is het antwoord op deze vraag een beangstigend stilzwijgen.

Daar kan de provincie iets in betekenen, zou je denken! We hebben notabene zelfs een gedeputeerde Aardbevingen. Een democratisch gekozen bestuurder, die de macht heeft om de gemeenten aan te pakken en zelf met schadeprotocollen te komen, de macht heeft om met het Rijk en de NAM en belangenorganisaties afspraken af te dwingen en resultaten te boeken. Met de juiste man M/V kun je gigantisch veel bereiken. Maar ja. Deze gedeputeerde wordt aangestuurd door de partij. De SP. En de SP heeft niet per se belang bij een oplossing, nee de SP heeft belang bij boze Groningers. Boze mensen stemmen SP. Er komen verkiezingen aan…

Waarom belt onze gedeputeerde niet met de Minister President om het protocol te regelen? Nee hij stuurt een tweet en heeft ‘heel’ Groningen in de ophef mode en de lokale pers stinkt erin, of speelt het spel zelfs mee, zonder de originele quote van Rutte te lezen en de gedeputeerde kritisch te ondervragen. Tadaa, doel bereikt voor de SP. Dank RONO, dank Krantje.

Ondanks dat de provincie heeft meegeschreven aan het nieuwe schadeprotocol – kudos daarvoor – hebben ze zich met hun houding in feite overgeleverd aan de radicale Groninger Bodem Beweging. Vertel ons één resultaat dat de gedeputeerde heeft bereikt. Tot op heden is het antwoord op deze vraag een beangstigend stilzwijgen.

Het is sowieso bizar dat je met zoveel democratisch gekozen bestuurders en lokale en regionale overheidsorganen, met zoveel ambtenaren in dienst, überhaupt een Nationaal Coördinator Groningen nodig hebt. Die heeft inmiddels 150 man rondlopen. En de NCG baalt. Hij baalt van twee zaken. Ten eerste dat hij niet mee heeft geschreven aan het nieuwe schadeprotocol. Hij voelt zich gepasseerd. En frustreert daarom het proces. Hij baalt er ook van dat er een plan is om een nieuw instituut op te richten voor schadeafhandeling, waardoor de NCG zijn macht dreigt te verliezen. Dus wat doet een PvdA-machtspoliticus pur sang? Die speelt verdeel en heers. En dat spelletje is makkelijk te spelen, met zoveel onrust en concurrentie en incompetentie bij alle andere stakeholders. De NCG heeft niet gecoördineerd, integendeel hij heeft partijen afzonderlijk gesproken, foutief geïnformeerd en tegen elkaar uitgespeeld. Het resultaat: er is nog geen schadeprotocol, de macht ligt nog bij NCG, en alle partijen wantrouwen elkaar. We hebben een Nationaal Anticoördinator Groningen.

Om je te bescheuren. Huilend.
Hashtag #schandeprotocol

Advertenties

Ga toch fietsen, Jimmy Dijk

Ga toch fietsen, Jimmy Dijk
Door vouwfietsliefhebber die elke fiets het liefst vouwt met zijn trekker Driekus Vierkant

Driekus zat me daar een beetje onwennig in Dokkum aan de houten keukentafel vol knoesten, alwaar een lelijke oude keramieken hanglamp met 100Watt gloeilamp en zo’n rottige koperen punt aan de onderkant fel licht scheen op zijn Toshiba laptop met Windows XP en zijn glas Lagavulin dat hem enige warmte gaf tijdens deze stormachtige avond in dat koude tochtgat dat ze Friesland noemen. Zo dat was een lange zin. Even een teug adem en een teug Lalalagavulin!

Driekus slingerde Twitter maar weer aan. Wat moet je anders in Dokkum. En wat las Driekus daar? Heeejjj een tweet van Jimmy Dijk, onze favoriete tomatengooier uit Stad 050.

 

https://platform.twitter.com/widgets.js

Dus. Kijk, Jimmy is best slim hoor. Jimmy weet donders goed dat dit verhaal heel anders in elkaar steekt. Maar als Jimmy een reden kan verzinnen om met een tomaat te gooien, dan zal Jimmy een reden verzinnen om met een tomaat te gooien.

Driekus waagde het ooit een keer om boodschappen te doen in Paddepoel. Zoals de naam het al zegt: als het klinkt als een moeras, zal het wel een moeras zijn. En dat is het. Man man man, Paddepoel is hèt symbool voor het Voltooid Leven. Wat je daar voor volk rond ziet lopen. De helft stempt 50plus (omdat er geen 80plus partij is), en de andere helft stempt SP, maar alleen omdat je dat stembiljet gratis krijgt. Als dit volk mocht kiezen tussen een bon voor 2 gratis  frikandellen bij Eetcounter de Kroon in winkelcentrum Paddepoel in plaats van een stembiljet, dan maakte de SP geen schijn van kans in heel 050 city.

Een moeras dus. Een stinkend moeras. Dat is het. En dan hebben we het over de VVE en de winkeliers van Winkelcetrum Paddepoel. Die werken namelijk – heel socialistisch, en heel solidair, heel SP dus! – als collectief. Ze hebben gezamenlijk – met elkaar- besloten altijd open te zijn tijdens openingstijden. Wel zo lief naar demente, eh sorry, autocorrect, naar demense die helemaal met hun rollator naar het winkelcentrum gaan omdat Henk van 83 uit de Saturnuslaan vanavond langs komt voor een romance. Dan wil je niet dat de Op = Op Voordeelshop dicht is als je net op zoek bent naar die geurkaarsjes. Dan wil je niet dat de Kruidvat dicht is omdat je ook aan de hygiëne moet denken. Als Henk van 83 van de Saturnuslaan langs komt voor een romance. Dan wil je, als je Henk van 83 bent van de Saturnuslaan, en je gaat bij Gerda van de Venuslaan (lekker jong ding, 76 maar ze ziet er op Tinder zeker niet ouder uit als 69) op romance zeker weten dat de Pearle open is, want je wil zeker weten dat ze geen foto’s van vroeger heeft gebruikt. Nee dan wil je, als je Henk van 83 bent uit de Saturnuslaan, en je gaat bij Gerda van 76 van de Venuslaan op romance, zeker weten dat de Mitra open is, want je kan bij Gerda van 76 van de Venuslaan natuurlijk niet zonder sherry aankomen. Bovendien is zo’n date best spannend, dus is het wel handig dat je als je Henk van 83 van de Saturnuslaan bent, en je op date gaat bij Gerda van 76 van de Venuslaan, je jezelf even wat moed kan indrinken met een lekkere jonge jenever.

Wat is nu de kern van het probleem. Naast dat Paul Beeres – voorzitter van de VVE – een totale lul is. En naast dat er een paar winkeliers zitten die ook niet voor rede vatbaar zijn. Nou eigenlijk is dat dus gewoon de kern van het probleem. Die hele koopzondagenrel is niets anders dan de druppel van de emmer (€2,00 bij de Blokker) die overloopt. Kijk een beetje dependslip werkt nog wel tegen zo’n druppel. Maar als een hele emmer ineens overloopt (ommegod ineens een Patricia Paaij associatie hier, SORRY SORRY SORRY) ja daar doe je dus niets tegen.

Die winkeliers hebben zelf ooit collectief ingestemd met open zijn tijdens openingstijden. En toen kwam daar de koopzondag. Winkeliers en VVE hadden toen met elkaar om tafel moeten gaan om hier afspraken over te maken. En dat hebben ze niet gedaan. En dat lukt nu ook niet meer. Want ja dat wil niet he, als je zo’n totale lul (zeiden we al totale lul?) van een Paul Beeres en zulke halsstarrige winkeliers, zo halsstarrig alsof het Friezen zijn (zie je wel dat fietsen slecht voor je karakter is, het is maar goed dat Drenties zoveel fietsen en Friezen niet, anders kwam het helemaal niet goed) bij elkaar in een hok zet.

Punt voor Jimmy is dat de gemeente gewoon geen partij is in dit hele verhaal. Het is een private discussie tussen de VVE en de winkeliers. PUNT. Jimmy. Met je gezever over vastgoed versus arbeid. Hahaha. De gemeente HOEFT dus helemaal niets te doen. Sterker nog, KAN niets doen, volgens de juristen, in een stuk dat is uitgelekt. (sorry nogmaals voor de Patricia Paaij associatie, sorry SORRY meneer de Burgemeester!).

Maar ja, Jimmy weet dit wel, maar je moet toch wat als die tomaat (€0,99 voor vier stuks in de aanbiedings bij Lubbers Groente & Fruit) in je hand al begint te rotten. En als het toch allemaal wat moeilijk  te volgen is, Jimmy, dan is ons advies om eens naar Winkelcentrum Paddepoel te gaan (de grootste overdekte in het Noorden!), want er zitten maar liefst 6 opticiens en zelfs een hoorwinkel. Wel even checken of ze wel open zijn.

Drie Kusjes uit Dokkum!

p.s. Voor dit artikel heeft Driekus geen vuurwerkpakket of andere vergoedingen gekregen, ondanks de prachtige reclame voor de wijk Paddepoel, het winkelcentrum en de winkeliers, alsmede voor goede vriend Henk van 83 van de Saturnuslaan. Wel is met de groenteboer en de AH overeengekomen dat broccoli uit de schappen zal worden gehaald.

Lieve Nederlanders

Lieve Nederlanders
door de Nederlandse en sinds kort ook een beetje Friese Driekus Vierkant

Oh lieve Nederlanders. Wat maken we het elkaar soms moeilijk. Wat staan we dan mijlenver van elkaar vandaan. Als het even kan benadrukken we graag al onze tegenstellingen in dit minuscule landje, terwijl onze overeenkomsten zoveel groter zijn.

Iedereen is hier een individu, met een unieke identiteit. Die identiteit is niet één geheel, maar bestaat uit meerdere kringen die soms wel en niet overlappen: bijvoorbeeld cultureel, seksueel, herkomst, levensovertuiging, religie en politiek. Je kan in Nederland bijvoorbeeld als heidene samen met een Christen van heavy metal genieten. Je kan als Moslim homo zijn met een Friese ambtenaar en samen PVV stemmen. Ok dat laatste is een geintje maar het kan in theorie. Juist zo divers zijn, bindt ons. Waar anders ter wereld kunnen zulke individuele en diverse mensen toch zo samen leven.

Nederlandse tolerantie is ignorantie
En toch ontsporen we af en toe. Dan duiken we in onze loopgraven en smijten we gifgas naar de tegenstander. Waarom? Omdat we ons er in de jaren ’70 van hebben overtuigd dat onze tolerantie die van de regenboogvariant is: dat we het afwijkende leven van een ander toejuichen en er trots op zijn. Voor wie in die droom gelooft: sorry, dat is onzin. Nederlandse tolerantie is ignorantie:

“Je doet maar met je afwijkende gedrag, ik laat je met rust zolang jij je maar niet bemoeit met mijn afwijkende gedrag. Ja ik stoor me mateloos aan je maar ik weet dat je mij komt aanpakken als ik me met jou bemoei.” 

Hard en desillusionerend? Yep. Welkom in Nederland. We hebben een stilzwijgend verdrag. Een wapenstilstand. Wee degene die deze ongeschreven regel doorbreekt: je bent de klos.

Polderen
Hoe lossen we dan onze verschillen op, en kunnen we toch samenleven? Door te polderen. Polderen is met zijn allen in een kringetje gaan zitten en zachtjes, voorzichtig je mening geven, en kijken of je een stapje verder met elkaar komt. Omdat we geleerd hebben dat het niet werkt als we elkaar de koppen inslaan. We hebben geleerd samen verder te komen, middels overleg. Ellenlange vergaderingen, met dodelijk saaie compromissen. Stapje voor stapje.

Wat in het poldermodel dus averechts werkt is een botte stelling droppen en vingerwijzen. Ook al beschuldig je maar één deelnemer, de rest zal je gedrag subiet afkeuren en je tot kalmte manen.

Zwarte Pieten
En daar ging het mis in de Zwarte Pieten discussie. Ik kan me voorstellen dat iemand met een donkere huidskleur primair negatief reageert op Zwarte Piet. Maar in plaats van te polderen, in plaats van te vragen naar de beweegredenen, werd één van de zwaarste beschuldigingen geuit:

“Zwarte Piet is racisme, eenieder die voor Zwarte Piet is, is een racist.”

Oei!!!! Zo’n stellingname wordt niet gewaardeerd in Nederland. Een betere opmerking was:

“Ik heb een probleem. Ik ervaar pijn als ik word geconfronteerd met Zwarte Piet, ik ervaar het als racisme, wat is jullie intentie daarachter?” 

Dat is polderen: je betrekt de ander bij je gevoelens, vraagt naar de beweegredenen en begint een dialoog.

(Overigens, je komt nooit uit de discussie of Zwarte Piet wel of geen racistische kenmerken heeft. De één vindt van wel, de ander vindt van niet, en beiden proberen ze hun bewijs uit de historie te halen. Daarbij blijft het bij meningen over een fictief personage. In polderland Nederland kiezen we dan voor het standpunt: we agree to disagree.)

Actie – reactie
De stelling die wel te verdedigen valt is dat mensen die het Sinterklaasfeest vieren en vinden dat Zwarte Piet daarbij hoort, er geen racistisch motief mee hebben. Deze mensen beschuldigen van racisme komt dan zwaar aan. In plaats van begrip, kweekte de ‘Zwarte Piet is Racisme’ groep grote weerstand. Als je in jouw ogen onterecht beschuldigd wordt van racisme, dan is voor jou de discussie eigenlijk al gesloten. Je gaat met de hakken in het zand. Niet veel mensen kunnen het dan nog opbrengen door terug te vragen:

“oei wat vervelend dat je ervaart dat Zwarte Piet racistisch is, waar baseer je dat op?”

Nee, de loopgravenoorlog is gestart. De veenbrand slaat uit. Het Zwarte Pieten over en weer is begonnen. Welkom in Nederland.

Pak samen racisme aan
Nu is het helaas zo dat donkere mensen soms worden uitgescholden voor Zwarte Piet. Dat is vreselijk. Het is racisme. Het is misbruik van een icoon van een kinderfeestje. Het is essentieel om onderscheid te maken tussen de racist en het icoon en de mensen die achter dit icoon staan. Deze laatste groep distantieert zich uiteraard van de racist. Laat de gediscrimineerden en de mensen achter het icoon gezamenlijk een statement maken tegen racisme, tegen de racisten. Ook dat is polderen: samen het probleem aanpakken, en niet elkaar als het probleem zien.

Give and take
Er is best begrip voor donkere mensen die een probleem hebben met Zwarte Piet. Zolang ze maar niet meteen de racecard trekken: dat werkt echt averechts. Zolang ze het kinderfeestje maar niet bederven met hun protesten. Ondanks alle botheid in Nederlanders is het not done om kindjes in je loopgravenoorlog te betrekken. Het werkt averechts. Het werkt zelfs domme en gevaarlijke acties zoals snelwegblokkades in de hand. Wat vervolgens weer wordt uitgelegd alsof die groep burgers extremistische racisten zijn. Het zijn notabene gerenommeerde kranten die dat soort ongefundeerde, gevaarlijke en beledigende stellingen durven te publiceren. Shame shame shame. Zo diep is die loopgravenoorlog. Feiten en rede doen er niet meer toe in een loopgravenoorlog. Er wordt met gifgas gegooid. Schaam jullie allemaal.

Kleurloos
En ondertussen wordt Zwarte Piet netjes aangepast. We hebben roetveegpiet, blanke piet, kleurpieten. Elke kleur moet kunnen. Alleen Zwarte Piet willen verbannen is geen slimme optie. Dan maak je namelijk onderscheid op kleur, en dat is precies wat we allemaal niet willen. Behalve de racisten. Vrolijk alle kleurtjes door elkaar heen. Net als in het echt. Anders wordt het wel erg kleurloos in Nederland.

#KerktorensZijnRepressie
Maar het wordt dan ook een beetje eng in Nederland, als je de redenering van #ZwartePietIsRacisme aanhangers volgt en doortrekt. Neem nou de kerken. Eeuwenlang onderwierpen ze andersreligieuzen, minderheden en vrouwen. Onderdrukking, marteling, foltering, verkettering… Kerktorens zijn nu dan misschien onschuldige gebouwen, hun oorsprong is onomstotelijk aantoonbaar die van eeuwenlange repressie. Het maakt volgens de redenering van de #ZwartePietIsRacisme aanhang echt niet uit dat kerktorens nu monumenten zijn, en kerkgangers onschuldige vredelievende medemensen zijn. Nee, iedere andere religie, iedere minderheid, iedere vrouw, zou zich gekwetst moeten voelen en eisen dat we stoppen met deze symboliek. Het kan zo kwetsend zijn! Sloop de kerktorens! Een beeldenstorm! Dat is juist wat Nederland niet is en niet wil zijn.

Drie Kusjes met van die hele mooie rode dikke lippen. En oh ja, besef: tolerantie werkt alleen echt als het van twee kanten komt.

Jetta

Jetta
door politiek verslaggever en Volkswagen Jetta-fan Driekus Vierkant

Bliep. Snurk. Bliep. Snurk. De monitor naast het bed piepte al maanden geduldig. En Driekus snurkte vrolijk mee. Altijd nog lag hij in coma. Met zijn wilde bos donkere krullen in het ziekenhuisbed. Zijn baard netjes getrimd door zijn #luievrouwen.

Ze hadden een radiootje voor hem gekocht. Afgestemd op de RONO, gewoon om hem te plagen. Wie weet tergden Wia Buze en hoe-heet-die-depressieve-zanger-van-het-Hogeland-ookalweer hem zo dat hij er wakker van zou worden. Maar tot dusver nee.

Driekus comadroomde in benevelde lagavulinvelden, dromend van het geluid van V8 diesels, shoarma en #luievrouwen. Oh wat was Driekus in zijn droom een fantastische vrouw tegengekomen. Slim, sexy, knap, ambitieus en lief. Ze leken voor elkaar gemaakt. Hij wist het zeker. Ze was zijn jonkvrouwe. Zijn eenhoorn. Ze hadden de mooiste gesprekken, fantastische seks en ze waren elkaars licht in de duisternis. Het was een prachtige droom, tot ze abrupt uit zijn droom stapte. Driekus zijn adem stokte even. Achter zijn oogleden schoten zijn ogen heen en weer. Driekus’ hart begon te bonzen. Hij ademde sneller. Zijn lichaam schokte. Huilde hij nu in zijn comadroom? De monitor begon wild te piepen.

Op de radio klonk een stem: “Jetta Klijnsma wordt de nieuwe CdK van Drenthe”.

Ineens schoten zijn felgroene ogen wijd open. Zijn pupillen krompen door het felle TL-licht. Driekus opende zijn mond, hij nam een grote teug adem en er kwam een oerschreeuw uit zijn keel: WHRAAAAAAAAAAAAAH! Hij knipperde tegen het pijnlijke felle licht. Geen idee waar hij was. Systeemplafond. Ziekenhuisgeluiden.

Driekus rukte de sensorbedrading van zijn lichaam en stapte wild uit het bed. Om pardoes op de grond te vallen, in zijn ziekenhuishemd en luier. Zijn benen waren alle kracht kwijt. Hij sleepte zich naar de deur, kroop door de gang naar de dichtstbijzijnde balie, hees zich omhoog tegenover de stomverbaasde zuster en zoende haar. Sprakeloos knipperde ze met haar ogen. Driekus vroeg: “mag ik even op je computer?”, logde in en tikte deze tekst:

“Drenthe is echt een mooie provincie. Mooie bossen. Heidevelden. Eeuwenoude hunebedden. Mooie dorpjes. Brinkies. Moestuinechies. Knienties. Lammechies. En heel veel bejaarde stelletjes in unisexkleding die er graag komen fietsen op tandems. Je kan veel van Drenthe zeggen, maar niet dat het er niet mooi en rustig en vree is. ja behalve dan die rottige wielrenners die zich in van die suffe pakkies hijsen en dan denken dat ze Joop Zoetemelk zijn en je met je trekker van de klinkerweg fietsen.

Het volgende doet zich echter voor: Drenthe is stik-ambitieus. De provincie wil zich uit het veenmoeras onttrekken en zich op cultureel en economisch vlak ontwikkelen. Om dat te kunnen organiseren heb je iemand nodig die aanzien afdwingt bij bedrijven, in Den Haag en in Brussel. Heeft Jetta Klijnsma die capaciteiten? Een netwerk heeft ze zeker. Het old-girls netwerk van de PvdA heeft gewerkt. Hans Spekman is dolletjesblij dat de CdK rol in Drenthe behouden is voor de partij. Heeft Ard van der Tuuk toch nog wat kunnen regelen. Maar de invloed van Jetta in Den Hagistan is erg magertjes. Wie neemt haar nu echt serieus daar? Is dat wel gepolst? Soms denk je dat de afstand Drenthe – Den Haag nog veel groter is dan andersom…

Sterkte, Jetta. Bewijs ons dat we het mis hebben!”

Driekus drukte op Publish en keek naar de zuster, die nog steeds met open mond en rode wangen naar hem staarde. “Moi”, zei hij grijnzend: “ik ben Driekus. Hoe heet jij?”

Slettenbak

Lieve lezers, wij vonden dit schrijfsel tussen wat oude vieze kleverige boekjes in het archief van Driekus Vierkant. Het leek ons wel actueel.

Slettenbak
Uit de archieven van Driekus Vierkant

Ja moi! Mensen houden van seks. Bats. Daar heb je hem. Niks geen introductie, gewoon even keihard een feit in je gezicht, net zo keihard als een, eh. Hehe. Ja mensen maken ook graag grappen over seks. Ja seks is lekker en seks is een taboe en iedereen denkt eraan en iedereen fluistert erover. Iedereen doet het, en de ene nog viezer en raarder dan de ander. Eigenlijk is de seks van iedereen raar en vies en als alles raar is dan is dus de seks van iedereen gewoon normaal. Raar doen over seks is ontkenning van jezelf want jijzelf bent ontstaan uit een beetje lustkledder die toevallig net in het juiste gaatje op het juiste momentje bij het juiste eitje… jajaja tenzij je een reageerbuisbaby bent maar die tellen nu even niet mee… Haha nu zie je vast je vader voor je die je moeder doet op een vieze hitsige manier. Geen dank, graag gedaan. De ene mop over seks is nog schunniger dan de ander. Niks mooiers voor mensen dan een beetje te bonden door grappen te maken over de seks van een ander. Slettengrappen zijn goede bakken. Slettenbakken.

Seks. Seks seks seks.
Seeeeeeeks. Whaaaa. Grrrrrr. Seks.
Bla bla bla seks.
Ha ha ha seks.
Ha ha ha
Seks
Bla bla bla
Seks.

Dit Dadaïstische gedigt werd u aangeboden door Vierkant Broccoli Export BV

Stel je voor hoe saai je leven zou zijn zonder seks. Of met maar 1 bedpartner in je hele leven. Romantisch maar doodsaai tussen de lappen. Of op de keukentafel. In de wc van de Drie Uiltjes. In het bos terwijl je niet doorhebt dat er kevers en rode mieren over je bleke billen lopen en muggen gewichtloos en al zoemend meebewegen in je steeds sneller wordende cadans en gehijg en mee proberen te prikken (verzonnen dit hoor, echt heus!). Nee, zeker in je jonge jaren heb je wat te ontdekken dus neemt men het er van. En denk nou niet dat de mannetjes de enigen zijn die seks hebben. Nee, menigeen doet het zelfs met een vrouw. Ja reken maar dat de dames er ook pap van lusten. Ze doen niet onder voor de heren. Nee soms zijn de heren ook onderop. En zo hoort het allemaal. Leef, speel, geniet. En doe het met een beetje respect voor elkaar.

Misschien is het tijd dat het woord slet als geuzennaam wordt gebruikt.
Slet als een soort van eretitel: degene die lichamelijk en geestelijk het meest vrijgevochten, begeerd en bemind is. Wie wil het niet zijn.

 

 

(artikel uitbreiden met een insinuerende seksuele handeling met broccoli, en vergeet niet iets kinky’s met klompen en een mestvork, of noem even de hard kloppende Deere van John, en afsluiten met een Lagavulin-proost op slettenbakken)

Driekus Archief: de veilige fiets

Driekus Archief: de veilige fiets!
door industrieel ontwerper en vierwielfanaat Driekus Vierkant

n.b. ook dit schrijfsel komt uit de ‘af te schrijven artikelen’ uit het archief van Driekus Vierkant. xxx van zijn #luievrouwen. 

 

Ja! Moi! Driekus Vierkant hier ja! Laatst was het mooi weer en ik liep dus op de klompen over het steeds kleiner wordende Grote Marktje van 050. Beetje studentes kijken, en dan een wedje met jezelf doen, om aan de jaarringen te gokken in welk studiejaar ze zitten. Wie doet het niet. Zag ik me daar toch een fietser KLABAM onderuit gaan. Whahaha. Hehehe. Mooi. Ja wat wil je ook. Fietsen zijn uitgevonden in een tijd waarin mensen dood gingen aan de ergste ziektes, dus mocht je eigenlijk blij zijn als je je nek brak op een velocipede. Als je de tering had, zei de dokter: meneer gaat u maar fietsen, dan sterft u tenminste een snelle dood. En 200 jaar later doet u allen nog steeds aan die gevaarlijke capriolen.

Wat wil je ook, balancerend op twee smalle bandjes met snelheden tot wel 5x die van lopen, zonder enige bescherming. Vroeger waren ze zelfs zo dom om het voorwiel van hun brik mega-groot te maken en het achterwiel heel klein. Terwijl iedereen weet dat het veiligste voertuig ter wereld dit precies andersom heeft: juist, de trekker. Ja en dan kunnen we wel blijven lachen om die fietsfanaten, maar je kan ze ook helpen. Daarom bedacht Driekus (tromgeroffel) de…… VEILIGE FIETS!

Men stele twee fietsen van studenten terug. Leg deze parallel aan elkaar en las er assen tussen. Zo heb je tenminste vier wielen en val je niet meer om. Duh. Je moet ook iets doen met de stuurinrichting zodat één stuur beide voorwielen bedient. Dan doe je er wat bredere banden onder voor de grip. En je bouwt er vering in zodat het niet bij elk hobbeltje in je rug schiet. Verlaag het frame, haal de zadels weg en zet er zetels in, zodat je tenminste een beetje comfortabel kan zitten. Bouw er een overkapping met ramen omheen zodat je lekker droog zit en geen insecten meer hapt. Haal de ketting en de trappers weg en bouw er een motor in zodat je die hele constructie niet met je benen hoeft voort te bewegen, en je wel tien keer zo hard kan! Dan voeg je betere remmen, verlichting, airco, een goede stereo en bekerhouders toe, en wat gordels en airbags. En je hebt niet alleen de veiligste, maar ook de meest comfortabele en snelste fiets. Lang leve de vooruitgang, hehehe. Letterlijk en figuurlijk.

Dit artikel afsluiten met hilarische gifjes van fietsers die onderuit gaan!

 

Driekus Archief: twee benen

voorwoord: het geheime archief van Driekus Vierkant

Lieve Driekusfans. Onze eigenwijze Driekus ligt helaas nog steeds aan de beademing. Toen we in zijn boerderij op zoek waren naar zijn geheime voorraad Lagavulin, stuitten we in zijn bedstee op een loszittende plank in de vloer. Spann0nd! We konden onze nieuwsgierigheid niet bedwingen en haalden de plank weg. Met onze jezusfoon schenen we in die kleine, muffige holte vol spinrag. Tussen de verstopte stringetjes (Driekus foei) en de reservesleutel van zijn John Deere vonden we een USB-stick, heel schattig in de vorm van een klompje. Op die stick troffen we verschillende mappen aan, met daarin vele #luievrouwen foto’s, geschoten op en rond het erf. Oh Driekus toch. In andere mappen vonden we verschillende onsamenhangende en hilarische plannen voor world domination. Er was een mapje met daarin een Excel bestand met hoeveel bitcoins Driekus in 2013 had gekocht: ééntje. En we vonden een mapje genaamd ‘af te schrijven verhalen’. Hieronder plaatsen wij één van deze verhalen één op één, voor u alléén. Drie Kusjes van zijn #luievrouwen.

 

Twee benen
uit het gevonden geheime archief van klompenfilosoof en whiskeyslobberaar Driekus Vierkant

13 December 2015, stond daar bovenaan de voorpagina van Krantje. Het vertrek was donker, op het licht van de hanglamp boven de keukentafel na. Driekus zat voorover gebogen met zijn hoofd precies tussen de lamp en het papier, waardoor zijn grote hoofd met die warrige krullen alsnog een grote schaduw over de tafel wierp. Moeilijk lezen zo. En zijn brein was al zo beneveld. In zijn linkerhand hield Driekus een tuimelaar vast, met daarin nog een bodempje Lalalagavulin. Driekus richtte zijn blik sloom op het kristal, dat fonkelde in het licht. De amberkleurige whisky draaide traag en stroperig rond. Waarom toch deze somberheid, vroeg hij zich ineens af. Driekus zette het glas met een harde klap op tafel, richtte zijn omvangrijke en stijve lichaam op, liep naar de oude Akai stereoinstallatie met ingebouwde platenspeler, 2×12 bands equalizer en cassettedeck met Dolby B en auto rewind functie, draaide het volume op 10 en drukte op de play knop. Instant knalde ‘Pump up the Jam‘ van Technotronic uit de massieve luidsprekers. Driekus schopte zijn klompen in de hoek en begon te dansen en luidkeels, lekker vals mee te zingen, met zijn zware basstem. De groen verlichte VU-meters dansten vrolijk met hem mee.

Kijk je kan een rotdag hebben, om welke reden dan ook, maar je kan er ook iets van proberen te maken. Een beetje boer staat met beide benen op de grond. En schopt ook met twee benen tegelijk kont. Het liefst met klompen aan. Twee benen en je kan de hele wereld aan. Of je nu dikke harige bleke benen hebt zoals Driekus, of prachtig gesculptureerde slanke gladde bruine damesbenen waarnaar Driekus graag om- en opkijkt, er zijn grove boerenhanden graag omheen vouwt en dan langzaam van de enkel naar boven streelt, over die mooie kuiten, door de knieholte en dan via de binnenbenen langzaam omhoog, reikend naar de hemel.

Als je er zo over nadenkt staat een mens niet eens op twee benen, maar op veel meer. Je staat op je gezondheid, en je ik-zijn, je zelfvertrouwen. Je staat ook op je familie, je partner, je vrienden, je werk, je rol in de maatschappij. Bij niemand zijn al die benen altijd in evenwicht. Het kan zijn dat je familie er niet voor je is. Of dat je partner, of je werk wegvalt. Je moet op je eigen benen kunnen balanceren. het is niet gezond als je anderen nodig hebt voor je balans. Sommigen denken dat status en spullen hen balans geven: die mensen staan ver van zichzelf af en zijn in hun kern juist onzeker en in onbalans. Het ergste dat je kan overkomen is dat je één van je eigen twee benen het begeeft: gezondheid en zelfvertrouwen. Op gezondheid heb je geen invloed, maar zelfvertrouwen kan uiteindelijk niemand je geven, dus ook niet ontnemen. Die balans zul je zelf moeten zoeken. Tegelijkertijd is het ook niet gezond als je alleen maar op je eigen benen staat. Een mens is een sociaal wezen, dat lief en leed wil delen. Je hebt de benen familie, partner, vrienden, werk en gevoel van nut nodig. Het gevoel om geliefd en gerespecteerd te zijn, niet om die dikke John Deere, niet om je glimmende klompen, niet om die toffe retro-Casio om je pols, maar om wie je bent en wat je doet. Jij. Geluk moet je kunnen en willen en durven delen. Met het risico dat je een keer wankelt als een been wordt weggetrokken. Evenwicht is prettig, maar opnieuw leren balanceren is ook een verrijking. Deel je geluk!

Wat er toch door je heen kan schieten als je beneveld naar foute popmuziek uit de jaren ’90 luistert. Intussen speelt de TDK SA-X 90 cassette het nummer ‘Wild Thing‘ van Tone Loc. Tijd om eens wat geluk te delen! Lekker wild je geluk delen, hehehe! Driekus grijpt naar zijn jesusfoon… (redactie: hier nog een stuk tekst over #luievrouwen en drank en foute muziek schrijven en eindigen met Drie Kusjes en als het lukt moeten we nog even Krantje of de RONO of een politicus een geinige hak zetten, of misschien een verhaal dat Driekus met zijn John Deere naar 050 scheurt om daar zijn geluk te gaan delen in een kroeg zoals de Drie Uiltjes en dan ’s ochtends weer naast een wildvreemde vrouw (of 2?) wakker wordt en er als een held op witte sportsokken vandoor gaat)