Botsende culturen

Botsende Culturen
door Cultureel Antropoloog en partyanimal Driekus Vierkant

Wij, de Westerse mens, zien de toekomst vóór ons. Het verleden is iets dat àchter ons ligt. Deze twee denkbeelden liggen diep in ons verankerd. Wij hebben immers vertrouwen in de toekomst. Dat hebben we geleerd. Elke generatie wordt ouder en vitaler en we hebben comfort, veiligheid, vrijheid en luxe. We zijn nog nooit zo welvarend geweest. We zijn verlicht. We zijn individueel sterk. We knokken om vooruit te komen. Ook samen. Vrijheid, gelijkheid en broederschap. Vooruitgang!

Maar hoe vanzelfsprekend dit is voor ons, hoe totaal anders miljarden mensen in de wereld denken. Voor hen is de toekomst onzeker. Geen stabiliteit. Oorlog. Religie. Corruptie. Cultuur. Onheil komt van achteren, dus de toekomst komt van achteren. Het verleden is iets wat je kan zien, en waar je je aan vast kunt klampen, dus het ligt voor je.

Voor miljoenen, zelfs miljarden wereldbewoners is onze levensstijl vreselijk decadent en intens verdorven. Wij hebben bandeloze seks ter vermaak en bij ongewenste zwangerschap vermoorden we baby’s in de buik en noemen dat netjes abortus. Zelfs mannen hebben seks met elkaar. Zelfs vrouwen met elkaar! We feesten, we drinken, we roken, we slikken/snuiven/spuiten drugs, we eten smerig voedsel en we vermoorden zieken en ouderen en noemen dat netjes euthanasie. We zijn goddeloze, arrogante, overheersende, hedonisten.

Nu is het ook nog eens zo dat wij ons in de afgelopen eeuwen internationaal niet echt netjes hebben gedragen. We koloniseerden andere landen niet alleen, we roofden de boel leeg, legden onze religies op, trokken bestaande structuren compleet uit elkaar en lieten de boel achter met de boodschap: democratie is het beste, succes ermee. Dat resulteerde in nog slechter opererende landen, vaak met een corrupte dictator aan het hoofd. En als die iets deed wat ons niet beviel, gooiden we bommen en introduceerden een nieuwe stroman. Of niet, waardoor sluimerende conflicten in die landen opnieuw oplaaien.

En nog steeds. Het Westen (USA, Canada, UK, Europa, Australië en Nieuw-Zeeland)  is in oorlog met meerdere landen en groeperingen in het Midden-Oosten en Noord-Afrika. Nederland doet net zo hard mee. Uit onze naam worden bommen gegooid op regimes. Intens foute regimes, ja. Maar bommen gooien hebben we sinds de eerste golfoorlog geprobeerd. Dictators ontzetten: ook geprobeerd. Heeft dit geleid tot meer stabiliteit? Integendeel. IS heeft kunnen ontstaan omdat Saddam Hussein weg is: hij hield nog groter tuig onder de duim. We moeten een ander pad kiezen.

Wij zijn ervan overtuigd dat onze cultuur, met onze normen en waarden, superieur zijn. En ja, dat vinden we echt. Echt. Wij vinden onszelf zo tolerant. Met open grenzen, en iedereen mag geloven wat hij wil, en mag dat uitdragen zoals hij wil. Maar wij zijn niet tolerant, wij zijn ignorant. Je doet maar wat je wil, maar val mij er niet mee lastig. Dan zal ik jou ook niet lastig vallen want ik heb geen zin in je gezeur, laat mij mijn ding doen. Hoe gek ik ook ben. Hoe gek jouw afwijking ook is.

Deze neptolerantie is haalbaar zolang iedereen voor pak’em beet 75% dezelfde cultuur heeft, maar alleen op seksueel, levensovertuiging of religieus gebied een afwijking heeft. Maar wat als de basis van een cultuur heftig afwijkt? Als een cultuur zo anders, zo overheersend is? Dat past niet. Als culturen zo totaal anders zijn, als mensen in hun core zo totaal anders denken, dan moet je je serieus afvragen of je wel samen door een deur kan. Dan kun je wel proberen elkaar je cultuur proberen op te dringen, maar dat werkt niet.

Imperialisme faalt beide kanten op: het verlichte en vrije Westen met je religie terugduwen naar de middeleeuwen heeft totaal geen zin. De westerse denkbeelden iemand opdringen die zo radicaal anders in elkaar steekt dan wijzelf, werkt ook niet. Dan kun je wel proberen dit af te dwingen, met respectievelijk bommen en terreuraanslagen, maar je raakt alleen maar verder van elkaar verwijderd. Beide kampen zullen moeten begrijpen dat je er niets mee opschiet.

Nee, je zou je dan zelfs beter kunnen terugtrekken. Ieder op zijn continent. En de contacten beperken tot handel. Dan maar een koude oorlog. Westerlingen die zich daar willen vestigen zullen zich moeten aanpassen aan hun cultuur, waarden en normen. De exoten die zich hier willen vestigen zullen zich moeten aanpassen aan de onze.

Het is helaas zo naïef om te denken dat die culturen wel even mixen. Dit aanhoudende blinde geloof in de multiculturele samenleving zonder grenzen is een knetterhard risico. Bovendien: juist dat Westerse geloof in de maakbaarheid van de wereld werkt averechts bij andere culturen, met enorme clashes en dergelijke culturele oorlogen en bloederige aanslagen tot gevolg. Evenals dat het uitzetten van mensen en leven in een gescheiden wereld een utopie is. Ook dan verword je tot een eng totalitair en fascistisch systeem.

Oftewel: de doos van Pandora is open. Beide kampen hebben het al te ver laten komen. Er is geen weg terug. De haat zit zo diep. Terecht of onterecht, want het is ook wel heel makkelijk het Westen de schuld van je eigen misère te geven. Je had er zelf ook iets van kunnen maken, met je in en in corrupte en middeleeuwse cultuur van haat en onderdrukking. En het Westen zit ook vast in twee idiote kampen: het is onze eigen schuld (gutmenschen) / ik mot er niks van hebben (xenofoben).

Er is een ander pad dan oorlog en aanslagen. En dat begint toch maar bij het begrijpen van hoe bizar anders de tegenstander denkt. Waarom de haat er zo diep in zit. Dialoog. En hopen dat er toch, ooit, wat stabiliteit ontstaat. Zodat mensen een toekomst zien. Educatie krijgen. Vrij kunnen en durven denken. Religie en cultuur en economische belangen en stabiliteit beter leren scheiden. Want ja, wij hebben die verlichting meegemaakt. Wij wel.

Dus wat te doen? Een ander pad. Praten? Dialoog? Begrip? Agree to Disagree? Als er maar minder geweld komt. En als we maar niet weer de fout in gaan en nog meer mass surveillance op onze eigen bevolking loslaten. Ten eerste werkt massaal tappen niet volgens de experts. Maar principieel: we laten ons die vrijheid toch niet afnemen? Zeker niet door onze eigen overheid.

Of moeten we toch de hele boel daar plat nuken en de victorie claimen?

Laat je in elk geval niet leiden door angst. De aanslag in Parijs was een directe aanslag op onze levensstijl. En Driekus houdt van die levensstijl. Meer vrijheid. Meer onafhankelijkheid. Het woord zegt het al: vrijgevochten. Geniet van het leven. Het kan immers zo voorbij zijn. Maak er wat van. Juist nu. Pak verantwoordelijkheid. Neem verantwoordelijkheid. Maak maximaal gebruik van onze verworvenheden. Wees ambitieus. Wees positief.

En feest. Dans. Drink. Seks. Geef een krachtig signaal af voor Parijs: Champagnefonteinen op de Grote Markt! Tienduizend liter glijmiddel op opblaasbedden op de Vismarkt en glibberen maar! Doe wild. Geniet.

Drie Kusjes. Hele geile.

 

Advertenties

Ideologie

Godverdomme, mensen.

Aanslagen worden gepleegd door doorgedraaide idioten. Die geen zelfreflectie meer hebben. Die hun stupide ideologie de Enige Waarheid vinden. Die iemand met een andere mening het licht in de ogen niet gunnen. Die de ander de schuld geven. Een ander de mond willen snoeren.

En dat precies hebben we in Nederland op 7 Januari voorbij zien komen. De dag van de aanslag op journalisten in Frankrijk. Links en rechts Nederland buitelde over elkaar heen op TV, radio, in kranten en op Internet. Links beschuldigt rechts van racisme waardoor mensen radicaliseren. Rechts beschuldigt links van radicalen alle ruimte te geven. Haat, overal.

En het waren niet alleen de twittertokkies. Maar ook journalisten. Columnisten. Politici. Doorgedraaide idioten. Die geen zelfreflectie meer hebben. Die hun stupide ideologie de Enige Waarheid vinden. Die iemand met een andere mening het licht in de ogen niet gunnen. Die de ander de schuld geven. Een ander de mond willen snoeren.

Juist zij ondermijnen de felbevochten vrijheden in dit land.

 

(lees ook dit stukje over tolerantie)

Zwarte Pieten

Zwarte Pieten
door historisch religieus filosoof Driekus Vierkant

Het tolerante Nederlandje. Een multiculturele melting pot waar alles kan en alles mag. Waar wij ruimdenkend staan tegenover afwijkende meningen, religies en seksualiteit. Waar we liberaal denken over drugs, abortus en euthanasie. Waar vrijheid van meningsuiting moet.

We zijn graag het gidsland voor de wereld waar we graag met het vingertje naar wijzen als men er in onze ogen inferieure normen en waarden op na houdt. Het moreel superieure Nederlandje dat op de rest van de wereld neerkijkt. Want hoe tolerant wij denken dat we zijn, we zijn het absoluut niet als iets niet in ons ideaalplaatje van de wereld past. En dat is op zichzelf al een interessante tegenstelling.

In feite zijn we helemaal niet tolerant.  We zijn domweg arrogant, egoïstisch en eigenwijs. We willen bovenal ons ding doen en dat je je vooral niet met ons bemoeit. In ruil voor die vrijheid laten we jou ook met rust. Met je waanzinnige religie. Met je gekke seks. Met je rare kleren. Met je idiote eten. En je stomme normen en waarden. Je doet maar. Maar laat mij net zo gek zijn. Of nog gekker. En dat is vrijheid. Het is geen respect voor hoe een ander zijn leven inricht, maar het is respect voor elkaars vrijheid anders te zijn, elkaar net voldoende licht in de ogen gunnen, hoe stom we dat licht ook vinden. Over verlichting gesproken.

Dit heeft te maken met waar we vandaan komen. Handelsgeest. Die is belangrijker dan je religieuze afwijking. Samenwerken ondanks wat jij in je huis of kerk doet. Katholiek, Hervormd, Protestants, Joods of Sinterklaas: het interesseert ons niet waar je in gelooft. Je doet maar. En laat mij maar. Deze houding maakt een samenleving net dat beetje leefbaar. Laat ze in [vul willekeurig land in] elkaar maar de kop inhakken, intussen komen wij net dat stapje verder in de wereld. Wij wel. Toch weer superieur.

Maar ja. Er hoeft maar één idioot te zijn die werkelijk in het fabeltje van tolerantie gelooft. Die zich niet aan de ongeschreven regels houdt. Die zich openlijk begint te bemoeien met de vrijheid van een ander. Die het gapende gat tussen de intentie tot beledigen en zich beledigd voelen niet snapt of niet wil snappen. Die niet begrijpt of niet wil begrijpen dat het afpakken van de vrijheid van een ander direct impliceert dat hij aan de stoelpoten van zijn eigen vrijheden zaagt.

Die hoort dus niet in dit Nederlandje. En zij die hem steunen ook niet. Geen tolerantie voor de intoleranten.