Wat is er toch met Driekus?

Wat is er toch met Driekus?
door zijn #luievrouwen

Pfff. Pfff. Pfff. De beademingsapparatuur puft rustig. Piep. Piep. Piep. De hartbewaking bliept kalm. Kalmer dan Driekus zijn telefoon ooit bliepte. Driekus ligt vredig in zijn ziekenhuisbed. De lentezon schijnt laag de kamer in. Oh Driekus. We missen je zo! De geruchten blijven maar gonzen. Waarom is Driekus offline??? Hier een overzicht van de meest grappige en achterdochtige redenen die we hebben gehoord:

Driekus zou een startup zijn en de funding was op. Sja, als je businessmodel een beetje twitteren is, dan houdt het inderdaad snel op, haha. Of zou Driekus hebben verdiend met broccolispeculatie? Was hij misschien een slijter die zo meer omzet voor whisky wilde? Nee, een beetje slijter weet: blijf van je eigen voorraad af. Hoogst onwaarschijnlijk.

Driekus zou Jacques Tichelaar zijn. Want ze stapten zo rond hetzelfde moment op. Wie anders wist zoveel van de ins en outs van de PvdA? Maar waar Driekus altijd de kalmte zelve was en niets met panda’s ophad, was Tichelaar een heefthoofd die zoals het gerucht ging zijn maîtresse zijn pandaatje noemde. Hoogst onwaarschijnlijk maar wel verdacht.

Driekus zou Pieter Sijpersma zijn. Want ook zij stapten zo rond hetzelfde moment op. Vond Driekus ook dat hij met zijn getwitter niet meer bij de tijdgeest hoorde? De schrijfstijl van Driekus en Pieter kwam bijzonder veel overeen. Maar aan de andere kant, Pieter zou een John Deere nog niet van een Fendt kunnen onderscheiden. Verdacht! Maar realistisch?

Is Driekus stomdronken met zijn Ford Focus het Kieldiep in gereden? Hoogst onwaarschijnlijk, Driekus reed alleen stomdronken op zijn trekker.

Driekus werd bedreigt door de NAM, zo wordt beweerd. Buren hebben een geblindeerd NAM busje gezien op de betreurenswaardige dag. Is Driekus vergiftigd door Thijs Jurgens, hoofd Aardbevings van de NAM? Die man is eng! Kijk maar, hij zit notabene zelf in het publiek terwijl hijzelf wordt geïnterviewd! HOE KAN DIT!!1!! VERDACHT!

tj1tj

 

Waarom denk jij dat Driekus offline is? Vertel het ons met de #waarisdriekus hashtag.

Drie Kusjes van de #luievrouwen

Sorry Driekus

Sorry Driekus
door zijn #luievrouwen

 

Lieve lezers van Driekrant. Tot onze spijt moeten we jullie meedelen dat Driekus in het UMCG ligt, in een coma. We voelen ons erg schuldig. Omdat het bijna vier jaar geleden was dat hij begon met twitteren, wilden we hem verrassen met een gezellige spannende #luievrouwen dag. We hadden de mooiste lingerie aan, en belden bij zijn boerderij aan. Hij deed open op zijn klompen, in zijn morsige hemd, een fles Lagavulin in zijn ene hand en zijn andere hand op zijn heup, keek naar ons en zei ‘hehehe’. Typisch onze lieve Driekus. We duwden hem naar zijn bedstee en bonden hem vast. We voerden hem Lagavulin en dronken zelf ook uit de fles. We zoenden elkaar en keken hem aan. Plagerig pakten we een broccoli en gingen hem ermee strelen. Het was de bedoeling hem te blinddoeken en te verwennen. En hem te plagen met een stronk broccoli in zijn mond. Er zijn mensen die meer kinky dingen doen hoor! Wisten wij veel dat Driekus niet alleen allergisch is voor luie ambtenaren, hypocriete bestuurders en snuivende journalisten, maar dus ook echt voor broccoli! Driekus’ huid werd helemaal rood met bulten, hij zwol op, ademde nauwelijks nog en raakte in shock. Wat een vreselijk gezicht om hem zo te zien trillen. Sorry Driekus. We bedoelden het goed. We wilden je verwennen! Het ambulancepersoneel was snel ter plekke maar had moeite zijn -zoals hij het zelf beschreef ‘ik ben niet dik maar omvangrijk’- lichaam op de brancard te tillen. Driekus! We huilen en we missen je. Kom snel terug. Sorry sorry sorry Driekus. We hopen dat je op je trekker zweeft, door shoarmawolken vol weelderige vrouwen.

#TeamLuieVrouwen

Fierljeppen

Fierljeppen
door Driekele Fjouwerkant

Openminded en nieuwsgierig als Driekus is, lezen we ook af en toe berichten uit verre oorden. Zoals Friesland. Het geval Friesland. Dat stipje op de wereldkaart. Dat Nederland heet. En daar dan een heel klein nat vlekje van. Dat is Friesland. Net als de rest van Nederland een drassig weiland met sloten en een dijk eromheen. Alles is er net als de rest van Nederland. Stom weer. Mooi weer. Koeis. Mensen. Westerse mensen. Gewone Nederlandse mensen. En toch zijn er veel Friezen die zich speciaal voelen. Anders. Namelijk Fries! Met hun eigen Friese taal. Wat natuurlijk gewoon een kwestie van tijd is tot ze gewoon Nederlands en Engels praten. En hun eigen Friese cultuur. Wat die ook moge zijn. Want hun kinderen luisteren ook naar K3. Hun pakes en beppes gaan ook naar de Action en de Kruidvat. Het gaat ze in feite om identiteit. “Wij zijn geen Nederlanders, wij zijn Friezen”. Wij-Zij. Hunnie Zullie. Wat die Friese identiteit inhoudt, geen idee. Het stelt eigenlijk weinig voor. Toen Driekus een puber was wilde hij zich ook overal tegen afzetten. Soms denk je dat die hardcore Friezen collectief in die fase zijn blijven hangen.

Kijk vroeger had je fysieke grenzen nodig om je te verdedigen. Je stam beschermen tegen ‘de vijand’. Tegenwoordig is de wereld haast grenzeloos. Mensen gaan de hele wereld over, en communiceren, handelen en interacteren digitaal met elkaar. En als er al een vijand is, dan is dat tuig van ver, uit zandbaklanden met een achterlijke cultuur en nog grotere identiteitscrisis. Die vijand zijn in elk geval niet je buren zoals Groningers of Drenties of Hollanders. Je buren waar je 99% mee gemeen hebt. Die als enige afwijking ten opzichte van jou meer naar buiten kijken dan naar binnen. Die niet bang is om te leren van andere inzichten, andere culturen.  En toen las Driekus dit:

C23P6tvXUAAtuAW

 

Ja natuurlijk is er veel aan te merken op het bestuur in de Noordelijke regionen. En dat old boys netwerk moet GESLOOPT. Maar wat lezen we in de tweede helft van dat artikel?

We kunnen ons niet aan het gevoel onttrekken dat Hans Snijder een onzekere man is. Niet iets dat je verwacht van een hoofdredacteur. Bang om zijn identiteit te verliezen. En daarom wil hij elke samenwerking met andere provincies saboteren. Want dat bedreigt hem. Althans, hij voelt zich bedreigd, in zijn identiteit.

Kijk, identiteit is vooral een kwestie van zekerheid over wie je bent. Onzekere en volgzame mensen zoeken identiteit in vakjes, of in spulletjes. Zoals onzekere hipsters zich origineel willen voelen en zich dus allemaal hetzelfde kleden en baarden laten staan en knotjes in hun haar doen, en dat vieze IPA bier drinken en hoemoes eten, zo kruipen Friezen in hun onzekere schulp en praten ze elkaar aan dat ze echt heel bijzonder zijn met hun gekke taaltje en verzonnen identiteit in hun drassige weiland.

Als we zo gaan beginnen dan is Kiel-Windeweer geen onderdeel van Groningen maar heeft een eigen identiteit.
Dan zijn Kiel en Windeweer niet één dorp maar twee aparte dorpen met elk hun eigen identiteit.
Dan is Windeweer niet één deeldorp maar twee aparte buurten met Oostzijders en Westzijders met elk hun eigen identiteit.
Dan vindt Driekus dat zijn boerderie een eigen identiteit heeft omdat hij DieRooieVanNummer92 een vreselijk mens vindt.
Dan vindt Driekus dat hij binnen zijn gezin een eigen identiteit heeft, omdat die anderen anders zijn.
Dan heeft Driekus een enorm conflict met zijn 140 karakters.

Om maar even aan te geven: waar is de grens van identiteit? Wat een flauwekul.

Hans Snijder, klim vooral in je fierljepstok. Ga lekker fierljeppen. Blijf vooral bovenin zitten. Probeer zolang mogelijk op je stok te blijven zitten. Want dan weet je zeker dat je nooit een steek verder komt. De fierljepstok als symbool voor onzekere mannen die zo hoog mogelijk in een paal klimmen, bang voor niet bestaande monsters uit dat enge Groningen en Drenthe. Echt geniale Friese symboliek.

Trije Tuten fan Driekele Fjouwerkant

Diepenring

Diepenring
door sociaal geoloog en urban planning coach Driekus Vierkant

Driekus reed laatst met zijn trekker door 050. Wat een drama. Deze stad heeft de grootste filedruk van Nederland, en dat heeft drie redenen:

  1. Het Julianaplein. Wie legt er nu een knooppunt van twee snelwegen midden in een stad?
  2. Bussen. In 050 krijgen bussen steevast voorrang bij alle kruispunten, ook als ze leeg zijn, ook buiten de spits.
  3. Het verkeerscirculatieplan van socialist en autohater Max van den Berg.

Men wil de auto
Wist je dat tweederde van de burgers de auto prefereert? Dertig procent pakt liever de fiets. En fietsers en automobilisten moeten wachten en wijken voor die paar procent resterende busreizigers. Van dat volk dat op kosten van de maatschappij reist en nog een eerste rang positie eist ook. Busbanen, voorrang op kruispunten, subsidie op reiskosten. Busreizigers zijn a-solidaire belastingontwijkers. En ze stinken ook nog eens. Naar natte hond, of shag, of drank, of etensgeurtjes. En vaak naar alles tegelijk. Hashtag #wegmetdebus.

Leve de auto
Nee dan automobilisten. Je moet van ze houden. Ze betalen BPM, bijtelling, accijnzen, wegenbelasting en parkeerheffingen. En dat doen ze allemaal, waarom? Ja omdat de auto gewoon de meest comfortabele manier van vervoer is. Lekker droog en warm, of koel, veilig in je mobiele huis. Een auto is ultieme vrijheid. Totdat we drones hebben waarmee we ons door de lucht kunnen vervoeren, is de auto de ultieme tijdmachine. Je overbrugt enorme afstanden, en kan gaan en staan waar je maar wil. Die vrijheid is fantastisch. Die vrijheid gun je iedereen. Dat je op elk moment je auto kan pakken en ergens heen kan gaan, er snel bent, zonder nat te regenen en met je mooie kleren aan vroem vroem van afspraak naar afspraak, naar het werk, naar huis, een dagje weg, even boodschappen halen, en op vakantie. Je eigen auto. Het is ultieme vrijheid. De auto haalt je uit je micro-omgeving en verbreedt je wereldbeeld. Net als het vliegtuig. Mensen kiezen voor deze vorm van vrijheid, ondanks alle asociale kosten. Automobilisten hechten zo aan hun vrijheid dat ze zelfs bereid zijn de infrastructuur volledig te betalen, ook voor voetgangers, fietsers en busreizigers.

Wees eens lief voor de automobilist
Ja beste fietsers en busreizigers, voor dat alles mag u de automobilist best eens bedanken. Ook u geniet van mobiele vrijheden, dankzij de automobilist. Uw fietspaden en busbanen, verkeerslichten, alles wordt voor u betaald. U geniet van uw eigen mobiele vrijheden, dankzij de automobilist. Bak eens een taart voor de buren met een auto. Of bied aan deze eens voor hen te wassen. Of geef ze eens galant voorrang. Doe op zijn minst uw licht aan en rij niet door rood, als respect voor al het fraais dat de automobilist voor u verzorgt.

Afgunst
En dan heb je dus van die mensen die het de automobilist toch niet gunnen. Die automobilisten andere eigenschappen toedichten. Die niet zien dat de auto voor velen een basisbehoefte is, om hun inkomen te verwerven. Die niet zien dat de auto voor velen een manier is om de wereld te ontdekken. Nee, in hun afgunstige ogen is de auto een statussymbool, een pervers icoon van rijkdom, en bovendien nog een vervuilend apparaat ook. En dat moet kapot! Genivelleerd!1!

Utopia
Ja natuurlijk is het beter om korte afstandjes op de fiets te doen. Het is gezonder, en minder belastend. En wat maakt een beetje regen en wind uit als je in je fleece-trui en je warrige haar naar de RuG of het UMCG moet. Als jouw bekrompen leventje zich alleen maar afspeelt in een vierkante kilometer fiets-utopie, dan is het begrijpelijk dat je niet ziet dat er nog een hele andere wereld bestaat, waarin mensen wonen, werken, recreëren, en van hun leven en hun vrijheid genieten: met de auto. Noodzakelijk met de auto. Of voor hun plezier met de auto. Of voor hun comfort met de auto. Wij noemen dit het MaxVanDenBerg syndroom. Ook wel bekend als het KarinDekker syndroom. En tegenwoordig noemen we dit het TomRustebiel syndroom. Utopisten zijn de engste mensen ter wereld.

Autohaat in fasen
En het wordt er niet beter op. Kijk, in de tijd van Max, was de auto vooral een kapitalistisch, antisocialistisch statussymbool. In de ogen van Maxisten dan. Daar reed je dan, in je 2CV, vieze kapitalist! Daar moesten we natuurlijk vooral een beetje om lachen. Ja het was ergerlijk, dat Max zo fanatiek tegen auto’s was, maar ach, het was ook wel schattig. Maar toen kwam Karin Dekker. En werd de auto ook nog eens een vervuilende paria. In Dekkeriaanse kringen dan. Alles moest en zou via openbaar vervoer, en dan het liefst een tram. Maar goed, ach, je weet, GroenLinks en hun boomknuffelheksen. Ja ze was bloed irritant maar verder kon je gewoon nog je ding doen. Maar nu wordt het echt tijd voor wat tegengewicht. Want nu gaat D666 zich er mee bemoeien. U weet wel, die partij van 50 jaar lang geen bestuurlijke vernieuwing. Van die hele fatsoenlijke mensen. Zogenaamd. Want bovenop het socialistische gedram van de PvdA, en bovenop het milieugezwam van GroenLinks, komt nu het fietsterrorisme van D66 opzetten.

Fietsterroristen
Fietsfanatici. Fietsextremisten. Bakfietsfreaks. Van die zogenaamd heel fatsoenlijke mensen. D66 mensen. Je herkent ze zo. Blanke, jonge, hoogopgeleide mensjes met moral high blik in de ogen, op gympies en een net jasje, die de kroost met de bakfiets naar school brengen. En van die mensen die zich sociaal geograaf, of nog hipper: Urban Design Planner noemen, die op hun fixie levensgevaarlijk door het verkeer sjezen. Van die mensen die zichzelf heel wereldwijs vinden, maar eigenlijk nooit buiten de diepenring van de stad komen. Tenzij ze zich in een groepje in de meest domme outfits hijsen om te gaan fietsen door de ommelanden en hun wereldblik niet groter is dan de in spandex gehulde geschoren witte benen van hun voorligger. De grootste provinciaaltjes vind je in 050, en dat zijn zij die zich in deze Urban Cocoon opsluiten omdat ze geen auto hebben. Het zijn ook van die mensen die naar bijeenkomsten met andere hipsters gaan en zeggen dat het bezit van een auto passé is. Gut ja, waarom moet je ook iets bezitten eigenlijk. Ja laten we die redenering ook doortrekken naar je huis. Het hebben van een huis is ook passé, laten we allemaal in tipi’s gaan wonen.

Fietsen is armoede
Fietsfanatici zijn eng. Dit zijn mensen die geloven dat fietsen hun lifestyle is. Hahaha. Hoe ver moet je van je zelf af staan, om het überhaupt nodig te hebben om een lifestyle te hebben. Dat je je eigenwaarde ophangt aan een lifestyle. Aan fietsen notabene. Probeer je nou werkelijk te zeggen dat dit je zo bijzonder maakt? Hahaha. Fietsen is armoede, dat weet iedereen. Niet echt iets om trots op te zijn. Er wordt gefietst, bij gebrek aan geld voor een auto. Bij gebrek aan ruimte voor de auto. Omdat die suffe socialistische stad al decennialang de burger niet faciliteert, maar frustreert. De burger wil de auto. De stad zegt NJET.

Diepenring
En dat brengt ons bij het recente parkeerbeleid. D66 oppert om de parkeerplaatsen bij de diepenring op te heffen. Doet D66 dit oprecht om de kwaliteit van de stad te verbeteren? Hun argument is het aanzicht: ze vinden de geparkeerde auto’s lelijk en ze nemen plek in. Die redenering volgend, zouden wij beginnen met het verwijderen van de tienduizenden fietskrotten die overal in 050 gestald zijn. Die paar auto’s staan nog netjes in een vakje geparkeerd. De fietsen, die worden echt overal neergekwakt. Je kan geen 10 meter stoep passeren, zonder te struikelen over roestende brikken, de één nog meer gesloopt dan de ander, de één nog dwarser op de stoep geparkeerd dan de ander. Pleinen, stoepen, straten, bruggen: hordes fietsen, overal. De fiets is een pest.

Nee, als het D66 echt ging om het verbeteren van het stadsgezicht, en ruimte maken, dan begon men met de fiets. Parkeerverboden voor fietsen. Betere, betaalde, ondergrondse fietsenstallingen. Maar omdat men het specifiek over de auto heeft, is duidelijk dat het D66 niet gaat om het stadsgezicht. Hier komt de sluimerende autohaat gewoon weer naar boven.

Regel dan een serieus alternatief
Kijk, het is prima als de Diepenring een prachtig stukje Groningen wordt, met mooie boulevards en terrasjes. Zonder geparkeerde auto’s. Regel maar alternatieve parkeerruimte, tegen hetzelfde comfort (loopafstand) en tegen dezelfde parkeervergunningstarieven (€250 per jaar) voor bewoners en hun bezoek. Dan gaan ze wel overstag. Succes daarmee overigens, met de woekertarieven in de parkeergarages en veel te krappe buurtstallingen. Laat je de exploitanten van de terrassen het verschil in parkeerkosten bijleggen? Overigens, volgens bronnen zijn de parkeervergunningen onlangs weer fors duurder geworden, maar procentueel zijn de parkeervakken niet groter geworden, en zijn er ook niet procentueel meer parkeervakken gerealiseerd. Leg dat eens uit, gemeente. Of melk je de automobilist weer eens verder uit?

Bakfietsburgerlijkheid
Prima, als het je lukt een alternatief voor die auto’s te regelen. Diepenring zonder geparkeerde auto’s. Maar doe het dan ook meteen zonder die fietsen. Ook zonder die lelijke trailers die ze woonboten noemen. Gelijke monniken, gelijke kappen. Forceer gelijk ook die stinkende, gevaarlijke, subsidieslurpende, fileveroorzakende de stad uit. Maak er een lekker gezellig Madurodam van. Lekker fatsoenlijk. Lekker schoon. Lekker netjes. Anton Pieck, in de 21e eeuw. Lekker truttig. Lekker burgerlijk. Bakfietsburgerij. Broccolitis. Wij dachten altijd dat 050 een lekker eigenzinnige, vrolijke, rommelige, progressieve, liberale stad was, waar het iedereen werd gegund te wonen en zich te vervoeren op eigen wijze.

Niet met D66 dus.

D66. Zesjescultuur.

 

 

Minder

Minder
door vermeerderaar Driekus Vierkant

Nou daar knerpte Driekus in het donker dus met zijn klompen over de haast bevroren kiezelstenen, om de grijze vuilcontainer aan de Pieter Venemakade in het mooie Kiel-Windeweer te zetten. Het was zo’n heldere decembernacht, en in het licht van de maan zag Driekus kleine wolkjes adem bij elke keer dat hij mopperde over de kou. Driekus keek omhoog, naar de sterren. Wat is de ruimte toch oneindig weids. En wat zijn mensen toch bekrompen. Wat zijn sterren toch tijdloos. En wat is politiek toch de waan van de dag. Driekus stond daar even stil. De handen in de zakken van zijn overall. Die stilte, de schoonheid van de sterren. ‘Kon minder’, mompelde hij, en liep snel terug naar zijn behaaglijk warme boerderij.

Ja, minder. Deed die politiek maar aan minder waan van de dag. Men buitelt van ophef naar ophef, het ene onderwerp nog stompzinniger dan het andere. En de ene mening nog suffer dan de andere. Alles maar om elkaar het politieke pootje te lichten. Van die splinterpartijtjes die hun stokpaardje-onderwerp belangrijker achten dan de belangen van het land. Bleef het daar maar bij. Ook politici van, we noemen ze maar de gevestigde, conservatieve partijen, doen niet onder voor debatten over flutonderwerpen als een ‘pleur op’ opmerking van een MinPres. En zich maar afvragen waarom politici nog nauwelijks serieus worden genomen. Zo langzaamaan wordt er gesnakt naar een partij die deze onderwerpen negeert en voor de echte onderwerpen gaat.

En als het dan een keer over serieuze onderwerpen gaat, dendert de trein gewoon voort, steeds verder van het belang van de burgerij. Gaat het goed met Nederland? Ja op papier doen we het nog steeds heel aardig. We zijn als klein landje nog steeds één van de best lopende economieën, we hebben de beste zorg, ons onderwijs staat hoog aangeschreven, onze welvaart staat aan de top, en we zijn zo’n beetje het gelukkigste volkje. Of je dat allemaal aan de politiek kan danken? Ja en nee. Die hele welvaartsstaat klinkt fantastisch, maar het ging ook ten koste van onze VOC-mentaliteit. Langzaamaan brokkelt de wereldwijde invloed van Nederland af. Economisch, maar ook politiek. Succes kent bovendien vele vaders. Als het even goed gaat, staan politici als een stelletje Hekkings vooraan om zichzelf op de borst te trommelen. Als het echter economisch slecht gaat, en de werkloosheid toeneemt, ligt het aan de markt, een veranderende wereld en de wereldeconomie, maar nooit aan hun beleid. En komen links en rechts respectievelijk altijd met dezelfde suffe oplossingen, waarover ze altijd een slap compromis sluiten, met een paar procent verschuiving hier en daar. Zo langzaamaan wordt gesnakt naar een veel zakelijker kabinet, dat terug gaat naar de core functies van politieke partijen en overheid: visie, leiderschap, professioneel bestuur, veiligheid, infrastructuur, economische belangen en goed aansluitend onderwijs. Al het andere is bijzaak en regel je zelf maar.

Als we echt zo gelukkig zijn, waar komt dan die veenbrand, die al zeker vijftien jaar woedt, vandaan? Wat is toch die onvrede? Het is niet alleen bovenstaande. Er is een heel ontevreden onderklasse. Een klasse die decennialang is beloofd dat de overheid altijd voor ze zal zorgen. Gratis huizen, gratis onderwijs, gratis zorg, gratis geld en ontheffing voor alles. Een luie klasse die vindt dat ze overal recht op hebben, zonder ervoor te hoeven werken. Een verwende groep mensen, die decennialang door PvdA, GroenLinks en SP zijn opgehitst tegen ‘het kapitaal’ en ‘de elite’, waarbij volgens hun iemand al bij de elite hoort als hij een modaal inkomen heeft. Een groep die tegen elke vorm van vooruitgang is. Een groep mensen die het verschil tussen rijkdom en welvaart niet eens begrijpt, die niet begrijpt dat de rijkdom van een ander, jouw welvaart betekent. Je moet er toch niet aan denken dat deze verongelijkte groep mensen werkelijk invloed krijgt, want ze trekken in een paar jaar tijd de hele economische positie van het land omver, puur uit egoïstisch opportunisme en blinde afgunst. De SP alleen al is een argument om het censuskiesrecht weer in te voeren.

En ja dan is er nog die groep asociale tokkies die overal tegen is. Vooral tegen buitenlanders. Het zijn de SP-ers maar dan nog fouter en we noemen ze PVV-ers. Opgehitst door een vreselijke kerel als Wilders, die vergelijkbare verwoestende plannen heeft als de SP, maar dan nog een tikje erger, met zijn idiote tirades tegen één bevolkingsgroep. Die anderen de mond wil snoeren en het maximaal uitmelkt als zijn over de top uitspraken worden veroordeeld. Dat durft zich de Partij voor de Vrijheid te noemen. Het is niet eens een partij. Hoezo vrijheid. Kafka! Die hatende tokkies die zijn er, ze zijn nooit weggeweest. Ze zaten voorheen alleen verstopt bij andere partijen. Maar Wilders trekt sluw het blik hatend volk los en ondermijnt inmiddels zelfs het geloof in de rechtsstaat. Maar besef je goed: Wilders is een symptoom en niet de oorzaak en een symptoom is sowieso nooit de oplossing.

En dan hebben we nog de vrij grote elitaire groep met heel fatsoenlijke, politiek correcte mensen, die uit een soort van bizar schuldgevoel (de verzuiling mag dan weg zijn, maar het Calvinistische schuldgevoel viert hoogtij) en moreel superieure goedheid alle mogelijke minderheden willen pamperen in plaats van empoweren (kuch D66, PvdA, GroenLinks, Christenunie, maar je ziet ze ook bij CDA en zelfs bij de VVD). Heel fatsoenlijk de belastingen verhogen voor iedereen. Heel fatsoenlijk bepalen hoeveel van uw geld naar cultuur gaat. Heel fatsoenlijk de deuren open zetten voor gelukszoekers. Heel fatsoenlijk de domme burger nog beter uitleggen dat ze toch heel goed bezig zijn. Heel fatsoenlijk wegkijken voor de angsten, zorgen en werkelijke problemen in het land, want het is politiek correct om minderheden meer vrijheden te gunnen dan anderen. Heel fatsoenlijk fatsoenlijke dingen doen, maar wel ten koste (op kosten) van u, en de lasten zijn voor u, maar u mag niet klagen, want ze hebben alles zo mooi en fatsoenlijk voor u geregeld.

De veenbrand wordt vooral gevoed door het gevoel dat de middenklasse heeft niet meer gerepresenteerd te zijn. Jaar in jaar uit moeten ze inleveren voor een steeds groter wordende onderklasse. De belastingdruk is hoog. Mensen willen gewoon een goede baan, zelf hun broek ophouden, een leuk huis, een paar keer op vakantie, dat hun vuilnis wordt opgehaald, goed onderwijs voor de kinderen, een auto voor de deur, en wat vrije tijd, af en toe wat luxe producten kunnen kopen om zichzelf te verwennen en een mooie reserve opbouwen voor later. Is hun welvaart werkelijk gestegen ten opzichte van hun ouders? Is hun vrijheid werkelijk toegenomen ten opzichte van hun ouders? Hun moeder, die thuis was en voor de kinderen zorgde, terwijl zij zelf nu allebei moeten werken om de inkomsten van het gezin te kunnen dragen? Zij zien dat ze harder moeten werken, dat hun leven gejaagder is, dat hun pensioen uiterst onzeker is, dat ze nauwelijks een huis kunnen betalen, als ze al een hypotheek kunnen krijgen. Zij zien dat er een steeds groter wordende onderklasse is die steeds meer gratis krijgt: gratis huizen, gratis zorg, toeslagen, gratis geld. Op hun kosten. De nivellering is doorgeslagen. Zij zien steeds meer mensen van buiten Europa hier komen wonen, mensen die afwijkende normen en waarden meebrengen. Hun gevoel is dat hun vrijheid van manier van leven wordt ingeperkt. Hun gevoel is dat hun veiligheid minder wordt. Hun gevoel is dat er nog meer mensen komen die willen profiteren, op hun kosten.

Of die gevoelens terecht zijn of niet, ze zijn er. En ze worden aangewakkerd. Hun gevoel is ook dat de gevestigde partijen, met de PvdA voorop, maar ook D66, CDA en VVD en GroenLinks, niet meer naar ze luisteren. Integendeel, deze partijen hevelen juist een deel van hun eigen invloed over aan een instituut dat de EU heet en incompetent en stuurloos overkomt. In plaats van naar die gevoelens te luisteren, ridiculiseren deze partijen deze burgers, ze worden zelfs zwart gemaakt. Het zijn ‘domme burgers, die niet snappen hoe belangrijk de EU is, die niets snappen van verdragen en de democratie’. Het zijn ‘nationalistische, racistische burgers, die buitenlanders haten’. Het zijn ‘asociale burgers, die de onderklasse niets gunnen’, het zijn ‘politiek incorrecte burgers, die geen fatsoen hebben om minderheden te respecteren’. Vreselijke politiek correctheid, met venijnig valse steken naar de burger. Totale vervreemding van de politici in hun Haagse bubbels, elitaire bubbels en partijbubbels ten opzichte van de belangrijkste achterban. De elitaire beroepsbestuurders zorgen prima voor hun vriendjes, op alle belangrijke bestuursposities. De pers zit in dezelfde bubbels en is niet meer in staat om objectief te zijn. Maak burgers uit voor dom, racist en egoïst, beperk hun invloed, en je jaagt ze zelf naar splinterpartijtjes en opportunistische populisten.

Ja u leest het goed. Het is echt de schuld van de gevestigde partijen dat ze hun achterban wegjagen. Het zijn niet alleen meer de tokkies en de haters die SP en PVV stemmen. Nee het is ook de middenklasse die zich begint te roeren. Ze stemmen SP en PVV, omdat ze er klaar mee zijn, en er geen alternatieven zijn. Ja, ze zijn er wel, zie de boze kunstgebitklapperende 50plus mensen en DENK (echt schop deze armverlengers van Erdogan de Tweede Kamer uit) en zie ook de versplintering op rechts, met WNL en FVD.

En ja, GeenPeil. Ongelofelijk hoe PvdA, D66, CDA en VVD en hun achterban reageren op GeenPeil. Ja ze hebben het jullie moeilijk gemaakt. Terecht ook wel, want wie wil er nu geassocieerd worden met een corrupt land als Oekraïne, dat ruzie maakt met Rusland over gasleidingen en gasbelangen. Hoezo moeten wij ons mengen in dat kruitvat. Hoezo moeten we er een lont insteken en aansteken? Ja natuurlijk hebben we er economische belangen. En natuurlijk moeten onze bedrijven er handel kunnen drijven, in een politiek stabiel land, met een goede bescherming van een rechtsstaat. En natuurlijk moet Nederland een serieuze positie binnen de EU behouden. Maar de zorgen van Nederland (Nederland = de burgers, niet de politici) zijn terecht. Misschien is dat juist het foute aan hoe de EU is georganiseerd: dat het enige land dat zich terecht afvraagt of dit nu wel zo slim is, eigenlijk niets anders kan dan mee denderen met een op hol geslagen trein. Driekus is Europeaan, is van de wereld, vindt een sterke EU belangrijk. Maar als er dus geen dialoog meer mogelijk is, dat een dialoog over zo’n stap niet eens democratisch kan worden afgedwongen, dan moet je je serieus afvragen of dit wel de EU is die we willen.

Maar GeenPeil dus. Het meest verfrissende sinds van Mierlo 50 jaar geleden(!) riep dat de politiek vernieuwd moest worden. Is GeenPeil bedreigend? Misschien. Maar op dit moment is GeenPeil de enige die PvdA, D66, CDA en VVD de kans geeft weer in contact te komen met de burgerij. Omarm in elk geval het principe. Het zou je goed doen. Je hebt het nodig. Als je jezelf niet kan vernieuwen, sterf je uit. Dus laat je vernieuwen. Het beste wat GeenPeil kan bereiken is die partijen weer in contact brengen met Nederland, dus deze partijen gevraagd en ongevraagd helpen in plaats van af-fikken. Scherp aan blijven pakken, dat wel. Een hele verantwoordelijkheid voor GeenPeil.

Driekus zit naast de kachel aan zijn keukentafel en schenkt zichzelf een glas Lagavulin in. Hij schuift het gordijn opzij en gluurt nog even naar buiten. Wat is die ruimte toch oneindig weids. Net als de uitgestrekte veenlandschappen rond Kiel-Windeweer. Hadden die politici maar zo’n uitzicht, dan dachten ze misschien ook wat weidser en helderder. Zo helder als deze nacht. De whisky benevelt het brein echter inmiddels. Toch maar eens wat minder drinken. Minder, minder minder, hahaha.

Drie Kusjes en proost.

Parttime Feministes

Parttime Feministes
Door de man van, Driekus Vierkant

wie de broek past trekke hem aan
wie de broek past trekke hem aan

Het was een natte donkere decemberavond in de jaren ’70. Kleine zevenjarige Driekusje zat met fris gewassen haren in zijn schone berenpyjama nog even met Meccano aan de eettafel te spelen, onder de felle foeilelijke hanglamp. Zo’n keramieken geval met zo’n koperen punt waar je altijd je hoofd aan stootte. Zijn Moe had naast Meccano ook wel poppen voor Driekus geregeld, want zo was Moe: Moe was zelfverklaard feminist. Kinderen moesten volgens haar zo neutraal mogelijk worden opgevoed. Maar ja, Driekus vond Meccano en Lego en auto’s gewoon echt veel leuker. Moe zag het met lede ogen aan. Dat gepruts met techniek en met trekkertjes en cowboytje en riddertje en astronautje spelen. Dit mannetje bleek niet te breken. Het zat er gewoon in. In zijn DNA. Dat man-zijn. Was dat even een tegenvaller voor Het Feminisme. Dat cultuur toch bar weinig invloed had op het verschil tussen mannen en vrouwen.

Het bezoek druppelde binnen. Forse vrouwen. Feministische vriendinnen van Moe. Pa was het huis uit gevlucht. Niet dat hij een keuze had want Moe had de broek aan. Net als die andere vrouwen thuis. Wat een enge vrouwen. Manwijven. Stoer. Ja. Verbaal. Ja. Zelfstandig. Ja. Net mannen eigenlijk. Maar dan toch weer helemaal niet. Want mannen waren met een potje bier gaan lachen en moppen vertellen, en hadden gepraat over hun plannen en over hoe ze problemen aan willen pakken, en ze hadden een mooie avond gehad. Nee, hier zaten ze. In een kringetje in de voorkamer. Allemaal chagrijnig aan een kopje thee met een biscuitje en stiekem nog een biscuitje. En nog een. Het ging deze avond over Het Feminisme en Het Probleem Mannen en hoe achtergesteld vrouwen wel niet waren. Driekusje probeerde zich te concentreren op zijn Meccano. Maar het gesprek was niet te negeren. Opmerkingen zoals. “Mannen zijn slecht, allemaal”. “Mannen zijn overheersers en de vrouwen moeten maar eens aan de macht komen”. “Ja dan zou er ook geen oorlog meer in de wereld zijn”.

Driekusje vond het niet meer dan normaal dat je mannen en vrouwen gelijkwaardig behandelt. Dat kon je Moe meegeven, dat ze dit bij de opvoeding er goed in peperde. Niet dat het nodig was. Driekusje was van nature al gewoon een lief kereltje. Waarom zou je je beter moeten voelen dan een ander. Het gaat niet om wat je bent maar om wie je bent. Open staan voor anderen, en mensen beoordelen op hun merites. Niet dat Driekusje dat woord toen al kende, maar dat besef, het zat er toen al in. Tegelijkertijd had Driekusje ook wel door dat mannen en vrouwen echt niet gelijk zijn. Opa bijvoorbeeld. Als opoe weer eens zat te roddelen en te kwezelen tijdens een verjaardagsfeestje, draaide opa zijn gehoorapparaat stiekem dicht en knipoogde dan naar Driekus. Om vervolgens te zuchten en met een glimlach uit het raam te staren. Wat een rust. Het ging wel eens mis. Dan draaide hij het lelijke huidkleurige apparaat aan zijn enorme oor per ongeluk juist open, met een rondzingende pieeeeeeep en een verschrikt gezicht als gevolg. Opoe zond dodelijke blikken naar hem en vervolgde haar roddelgesprek met de buurvrouwen en tantes. En maar klagen over haar bloeddruk terwijl ze de ene vreselijk zoute metworst na de andere achter in haar niet met praten te stoppen kakelende keel drukte. Het was afwachten tot het moment dat de ooms en buurmannen zich zo verveelden dat ze de keuken opzochten. Een voor een slopen ze weg bij dit kippenhok waarbij je wist dat tante A de aangetrouwde tante B een secreet vond, en samen roddelden over de buurvrouw. Zuigen. Zeuren. Klagen. Ja, bier en hapjes en mannen onder elkaar. Als er dan eens een akkefietje tussen die mannen was, dan was dat na een biertje gewoon weer geregeld. Driekusje vond zulke toneelstukjes allemaal prachtig. Nee, joh, vrouwen. Man man man, wat een drama om niets soms. Elkaar gelijkwaardig behandelen is het uitgangspunt, maar wat maken ze het je soms moeilijk.

Driekusje bouwde nog aan zijn Meccano brandweerauto, toen die priemende vinger kwam. Naar Driekusje. Van één van die feministische manwijven. “Ja ook hij, hij gaat later ook vrouwen onderdrukken! Hij zal geen haar beter zijn!”, bulderde het vreselijke mens, terwijl ze met haar lelijke dikke vinger naar Driekusje wees. Dit vreselijke mens haalde het in haar botte, domme, hatende irreële hoofd om een kind te beschuldigen. Een zware beschuldiging, want je oprechtheid wordt in twijfel gebracht. Wat heeft Driekusje haar ooit aangedaan? Niets natuurlijk. En alle kenau’s stemden in. En het ergste was. Moe zweeg. Moe greep niet in. Moe kwam niet voor Driekusje op. Dat was het moment dat dat jonge scharminkelige Driekusje, daar in zijn berenpyjamaatje, met zijn natte gekamde haartjes zich realiseerde: ik ben fatsoenlijker, stabieler en slimmer dan al deze vrouwen bij elkaar. Inclusief Moe. Zeven jaar is te jong om je dat te moeten realiseren.

Inmiddels is Driekus een stevige volwassen boer. Selfmade, helemaal zijn eigen broccoliboerderij opgezet. Het is niet niks. Nee dat was hard werken en dat is het nog steeds. Wat Driekus opvalt is hoe weinig vrouwen kiezen voor het mooie agrarische vak. En het valt op hoe weinig vrouwen kiezen voor het vak van ondernemer in het algemeen. Maar ze hebben het wel steeds over dat glazen plafond. Dat er een soort van culturele samenzwering van mannen is, niet alleen machtige mannen, nee alle mannen, die vrouwen geen gelijke positie of gelijk inkomen gunnen. Als dat zo is, is dat echt vreselijk. Want Driekus voelt zich dan ernstig buitengesloten door al die mannen. Nog nooit is Driekus namelijk benaderd door mannen die Driekus influisterden: “psst hee Driekus, je helpt toch wel mee die vrouwen een beetje klein te houden toch?”. En dat terwijl Driekus toch best een vooraanstaande heerenboer is. Het kan natuurlijk zijn dat het veel onderhuidser zit, dat het onbewust gebeurt dat mannen vrouwen minder gunnen. Ik ken oprecht geen man die zich dat niet regelmatig heeft afgevraagd en vervolgens niets anders heeft kunnen concluderen dat hij zich daar niet in herkent.

Integendeel, waren er maar meer vrouwen aan de top. Dat zou juist verfrissend zijn. Want vrouwen hebben kwaliteiten die mannen niet hebben, en een goede mix van vrouwen en mannen in een bedrijf zou zo’n bedrijf geen windeieren leggen. Maar dan vraag ik je: waarom zijn er zo weinig vrouwen ondernemer? En als ze het zijn, waarom zijn het doorgaans (nee we willen niet generaliseren) dan van die potige manwijven? Als een vrouw zich meldt bij de KvK, zeggen ze dan: “uhhh oei een vrouw? Dat is bijzonder, ik ga even bij de chef vragen of u zich wel mag inschrijven”. Nee natuurlijk niet. En bij de belastingdienst, als je een BTW nummer aanvraagt, wordt die dan geweigerd omdat je een vrouw bent? Nee zeg wat een onzin. Ok, bij een bank dan, als je een businessplan opstuurt, word je dan geweigerd, of maak je minder kans? Sorry, een financier kijkt gewoon naar hoe degelijk het plan is, en hoe ondernemend jij bent. Niet of je een vrouw bent. En stel dat je heel modern een webwinkel begint: zeggen bezoekers die op die site iets willen kopen dan “hee wat een leuke producten, maar ik ga eerst even op LinkedIn checken of dat bedrijf vrouwen in de top heeft, want anders koop ik er niet”? Tou eem. Nee. Er moet een betere verklaring zijn.

Overigens, op dit moment studeren er meer vrouwen dan mannen, en verdienen jonge vrouwen meer dan mannen. Hoor je mannen nu klagen over een glazen plafond en eisen ze dat mannen met voorkeursbeleid moeten worden aangenomen? Zijn er al kamervragen over gesteld? Is er al een wet voor aangenomen? Nee zeg. Doe normaal. Sowieso die hele positieve discriminatie. Dat moet je echt niet willen. Positieve discriminatie is ook discriminatie. Je wil altijd The Best Man For the Job m/v. Stel dat je door positieve discriminatie wordt aangesteld. Dan heb je toch totaal geen mandaat bij je collega’s. Nee je bent De Excuustruus. Je zit er omdat je een vrouw bent. Niet om wat je kan. Hoe erg is dat. Ik zou dat weigeren. Je bent beter dan dat. Stel dat je uit doorgeslagen correctheid noodgedwongen mensen in de top van een bedrijf plaatst die het eigenlijk niet kunnen, die daardoor in burnouts terecht komen. Wat heb je daar aan.

Driekus, en ook dat mag je Moe meegeven, heeft geleerd dat je problemen altijd bij je zelf moet zoeken. En dat je problemen in perspectief moet zetten. Vrouwen doen namelijk helemaal niet onder voor mannen. Vrouwen zijn geweldig. We zitten in de top waar het gaat om het gelijkwaardig behandelen van mannen en vrouwen. Het sleutelwoord ligt hem in KANSEN. Als vrouw heb je alle kansen. Waar anders dan in Nederland heb je als vrouw alle kansen. Niemand let je. En toch pakken velen die kans niet. Kijk, bij kansen zitten namelijk ook risico’s. En op de een of andere manier hebben mannen meer lef. Noem het domheid, dat mannen soms zomaar in een avontuur springen, maar het heeft wel iets stoers. Mannen hebben op de een of andere manier de neiging om risico’s te onderschatten. Soms ook met hilarische en vervelende gevolgen van dien. En soms ook met grote successen als gevolg. Vrouwen hebben toch meer de neiging om alle risico’s eerst in kaart te brengen. Als Driekusje een heuvel had gemaakt om met zijn skelter over een sloot te springen riep Moe “niet doen Driekusje, dat is gevaarlijk!”. En het ging uiteraard mis. En Pa stond te bulderen van het lachen. En Driekusje ook, stinkend naar drek. Maar wat een avontuur.

Het is niet alleen lef en risico nemen. Het is ook hard werken. Nederland loopt zwaar achterop met vrouwen die fulltime werken. Als je wat wil bereiken, moet je er wel wat voor over hebben. Het is je eigen keuze om parttime te werken. Als anderen wel fulltime werken, verdienen ze meer, hebben ze meer invloed, bereiken ze meer. Driekus deed laatst een poll onder vrouwen. De vraag was: ben jij bereid full-time te gaan werken als je partner part-time wil werken? De meerderheid van de vrouwen zei “nee”. Ja zo hou je dit zelf in stand he. Parttime-feministes noem ik ze. Luie vrouwen.

Driekus werd laatst beschuldigd van bodyshaming. Door een vrouw. Driekus zou dikke vrouwen belachelijk maken. Ja. dat klopt. Driekus maakt namelijk iedereen belachelijk. Eigenlijk maakt iedereen zichzelf belachelijk en houdt Driekus alleen maar een spiegel voor. Boos worden op je eigen spiegelbeeld, op wie ben je dan boos? Als Driekus plaagt, betekent het niet dat Driekus meent wat hij schrijft. We leggen hooguit iets bloot. Iets dat onderhuids (NEE NU HEBBEN WE HET EENS NIET OVER SPEK) bij zowel vermeende slachtoffers als vermeende daders zweert, en Driekus prikt daar dan graag in. Vragen stellen die niet gesteld mogen worden. Taboes en stigma’s zijn dom want ze smoren elke discussie. En alleen dankzij discussie kom je verder met elkaar. Goed, bodyshaming dus. Ja Driekus is nogal een typetje. Met zijn odes aan artistieke foto’s met daarin zelfbewuste zelfstandige sensuele aantrekkelijke #luievrouwen.

Op de een of andere manier zijn vrouwen ernstig gevoelig als het gaat om hun lichaam. Even generaliserend, maar met een kern van waarheid: mannen overschatten hun kippenborstje en vinden zich al snel een gespierde Rambo. Vrouwen onderschatten hun weelderige rondingen met hun onnodig negatieve zelfbeeld. We hebben nog nooit een man horen protesteren tegen gespierde sixpack modellen in reclames en op tv, dat het hun zelfbeeld aan zou tasten. Vrouwen des te over. Er zijn van die mannen die onzeker zijn over de lengte van hun geslachtsdeel. Daar wordt dan lacherig een meesmuilend over gedaan. Met name door vrouwen. Dat is maatschappelijk dan blijkbaar wel toegestaan? En opmerkingen maken over spek niet? Vraag mannen of ze liever een slanke hardbody vrouw hebben, of een vrouw met weelderige rondingen, en je krijgt een gemengd antwoord. Nee erg dikke vrouwen hebben mannen doorgaans liever niet. Kijk tegelijkertijd even rond op datingapps en vraag het vrouwen: vind je het belangrijk dat een man langer is dan jij en het overgrote deel zegt: dat moet. Ook in polls die Driekus hield wordt dit beeld bevestigd. Je kan nog zo’n leuke kerel zijn, stoer, slim, knap, sexy, liefdevol, begrijpend luisterend, met aanzien, macht en alles: als je kleiner bent, leg je het af. Het is de eerste selectie die een vrouw doet: je lengte. Over bodyshaming gesproken. Knetterharde afwijzing op wat je bent, niet wie je bent. En weet je wat nu zo bijzonder is? Een mens heeft geen invloed op lengte, maar wel op de spekvoorraad. Elk pondje gaat immers door het mondje.

Vrouwen vinden het vreselijk hoe mannen zich tegenover hen gedragen. En Driekus is het hier met de vrouwen eens. Vrouwen kunnen lekker en mooi en gekmakend aantrekkelijk zijn. Lustopwekkend. Over elke vrouw wordt gefantaseerd. Ranzige fantasieën. Maar mannen, behandel vrouwen met respect. Nee is nee. Blijf van ze af. Handen thuis. Eigenlijk zou je mannen die zich niet kunnen gedragen eens een paar maanden lang moeten laten lastigvallen door opdringerige hitsige homo’s. Vieze appjes. Een hand waar hij niet hoort. Pssst opmerkingen terwijl je gewoon naar huis fietst. Stalken die kerels, tot huilens toe.

Hoe komt het toch dat mannen zo op vrouwen jagen? Nou ook mede omdat vrouwen zelf nauwelijks jagen en deze ongelijkwaardige situatie mede in stand houden. Vraag vrouwen of ze zelf versieren, of versierd willen worden, en het antwoord is zwaar doorslaggevend: de man moet initiatief nemen en me overhalen. De prins op het witte paard die je uit je simpele bestaan ontvoert naar zijn kasteel en je de rest van je leven aandacht, liefde en welvaart brengt. Ja lekker gelijkwaardig, met je zoete roze Disneydroom. Je bent geen zeven jaar meer, meisje. En dan willen we het ook nog even hebben over wederzijds respect. Mannen onder elkaar zijn erg. Vrouwen worden als lustobject besproken. Vaak opscheppend, een beetje male bonding. Trump met zijn groping bijvoorbeeld. Het is niet goed. Maar vraag vrouwen eens welke details zij met hun vriendinnen delen over hun dates en partner. Vraag eens of je hun appgroepjes mag lezen. De details die daarin over mannen, hun lichamelijke kenmerken, hun bedprestaties worden gedeeld, wat daar allemaal wordt gezegd, het is totaal respectloos naar mannen. Dat is blijkbaar maatschappelijk wel geaccepteerd?

Gelijkwaardigheid en wederzijds respect, het blijft moeilijk. En hoe het afliep met Driekusje en de Negen Trollen, daar op die donkere regenachtige decemberavond? Driekusje had tranen in zijn ogen, van oprechte gekwetstheid, liep naar ze toe en riep: “het verbaast me niks dat jullie niet serieus worden genomen!” (destijds nog zonder enige seksuele bijbedoelingen hahaha) en stampte boos weg.

Go girls go. Wees onafhankelijk. En mannen en vrouwen, heb respect. Drie Kusjes, op jullie bolle billen, dikkerdjes! Ik ga shoarma eten, even investeren in mijn eigen omvangrijkheid.

Zwarte Pieten

Zwarte Pieten
door roetveeg-in-zijn-onderboxem Driekus

Stel. Je wordt gediscrimineerd. Je bent donker en mensen schelden je uit voor Zwarte Piet. Is dat leuk? Nee. Dat is niet leuk. En niet ok.

nu oeweet je oewat ik oewil van sinterklaas
nu oeweet je oewat ik oewil van sinterklaas

Keuze?
Je kan zoveel op mensen aan te merken hebben: op hun gedrag, op hun denken, op hoe ze handelen, ja zelfs op hoe dik ze zijn en welke religie of levensovertuiging ze aanhangen. Want dat alles is een keuze. Je huidskleur is echter geen keuze. Je lengte niet, je haarkleur niet. Je geslacht niet, je seksuele voorkeur niet. Het zegt ook niets over wie iemand is. Of iemand een goed mens is of niet, je kan het er gewoon niet aan afleiden.

Stigma’s zijn een beetje waar
Mensen zitten helaas vol met stigma’s. Stigma’s ontstaan niet vanzelf. Vaak zijn die stigma’s op een kern van waarheid gebaseerd. Soms zelfs wetenschappelijk aangetoond. Bijvoorbeeld dat mensen met Aziatische genen gemiddeld een hoger IQ hebben, en mensen met Afrikaanse genen weer iets lager. Gemiddeld. Andere stigma’s zijn meer cultureel bepaald. Een dialect bijvoorbeeld. Een boer die plat Gronings praat wordt vaak niet serieus genomen, ook al is het een best wel slimme kerel.

Stigma’s zijn vaak overdrijvingen
Zo van: “alle Marokkanen zijn crimineel, alle Negers zijn dom, alle Moslims willen je opblazen, alle ambtenaren zijn lui, alle Chinezen eten kat, alle PVV-ers zijn racistische tokkies, alle Friezen zijn stugge stijfnekken (ok deze is echt waar), alle vrouwen zijn lui en willen een man met geld en aanzien, alle mannen zijn hetzelfde, alle gereformeerden zijn hypocriet, alle SP-ers zijn luie uitkeringstrekkers, alle politici zijn onbetrouwbaar, alle witte mannen hebben een white male privilege, alle ondernemers zijn geldwolven, alle kinderen stinken”, enzovoorts, et cetera. Iedereen, allemaal, altijd.

Ironie, satire, parodie
Tegenover stigma’s staan taboes. Taboes zijn veel erger dan stigma’s. Wij bij Driekus vinden het erg grappig en zelfs zinvol om deze stigma’s uit te vergroten en taboes te doorbreken. Want taboes verstikken elke discussie. Noem het ironie, noem het satire, noem het parodie. Vergroot het uit en je laat zowel de gestigmatiseerde alsook de stigmatiserende zien hoe dom ze eigenlijk bezig zijn. We houden ze de spiegel voor en als ze dan boos worden, is dat op hun eigen spiegelbeeld. Hehehe, hoe ironisch.

Schelden doet geen pijn, leer met feedback omgaan
Aan de ene kant zeggen we: neem het niet zo serieus. En heb een dikke huid. Met je huilie huilie. Iemand duidelijk maken wat we van je gedrag en houding en handelen vinden is onderdeel van de Nederlandse cultuur. Grappen maken om anderen ook. Voel je niet direct zo gekwetst. Schelden doet geen pijn. Ga niet dwepen met je slachtofferrol, want dan neemt niemand je meer serieus. Weerbaarheid is belangrijk. Neem het niet zo serieus, zeker zolang de intentie niet is om je te kwetsen, want vaak is het om je een spiegel voor te houden. Je kan er namelijk ontzettend van leren. Je leert er namelijk beter van naar jezelf kijken, naar je eigen gedrag, naar je rol en je houding in de maatschappij.

Tolerantie
Aan de andere kant: als iemand er op uit is om je te beperken in wie je bent, om wie je kiest te zijn, en je daarom haat: pak ze aan. Snoeihard. Accepteer het niet. In een moderne samenleving moet ruimte zijn voor originele, afwijkende mensen. Je moet kunnen zijn wie je bent. Dat is tolerantie. En die tolerantie werkt altijd twee kanten op. Overigens vinden we dat tolerant beschaafder klinkt dat het is. In Nederland is het eigenlijk ignorantie: het interesseert me niet wat jij doet, met je rare afwijkingen, als je mij ook met rust laat, met mijn afwijkingen. Zolang al die afwijkingen niet hard botsen, is er prima samen te leven. Accepteer haat niet. Tolereer haat niet.

Waar ligt de grens?
Voel je je gekwetst? Je gevoelens zijn altijd jouw probleem. Ook al roept een ander die gevoelens bij jou op. Jij hebt met die gevoelens te dealen. Een volwassen mens dealt zelf met zijn/haar gevoelens. Weet je wel zeker of die ander jou bewust wil kwetsen? Misschien is dat wel jouw perceptie, maar geheel niet de intentie van de ander. Vraag het. Neem het niet aan. En als de ander wel de intentie heeft om je te kwetsen, is dat dan om een snaar bij je te raken, om je een spiegel voor te houden, of komt het voort uit onwetendheid, uit stigma’s, uit haat? En hoe reageer jij dan? Ben je mentaal dan zo zwak dat je dan met de intentie om te kwetsen reageert? Met haat? Ga je dan terug zwarte pieten? Wat schiet je daar mee op, denk je? Is het niet beter om het gesprek aan te gaan? Vragen wat de ander dwars zit. Vooroordelen weghalen. Stigma’s weghalen.

Zwarte Piet is onschuldig
En zie hier de kern waar het misgaat rond Zwarte Piet. Miljoenen kinderen en volwassenen vieren een onschuldig, folkloristisch kinderfeest. Voor hen allen is het Sinterklaasfeest een vrolijk, liefdevol feest. Die grappige, ondeugende, dollende Zwarte Piet hoort daarbij. Deze kinderen en volwassenen hebben geen enkele intentie om wie dan ook te stigmatiseren, te discrimineren, te kwetsen. Zwarte Piet heeft nog nooit iemand willen kwetsen. Zwarte Piet is geen racist. Zwarte Piet is onschuldig.

Wat als je wordt gediscrimineerd
Iedereen is wel eens slachtoffer van discriminatie. Iedereen is namelijk een minderheid. En iedereen wordt wel eens gestigmatiseerd. Benadeeld. Uitgescholden. Of krijgt te maken met haat. Zelfs geweld. Zelfs een white male privileged boer uit Kiel-Windeweer, met zijn Groninger accent overkomt dit. We are all minorities. Stel dat je als minder-reflecterend-medemens wordt gepest en uitgescholden voor Zwarte Piet, wat doe je dan? Is dit discriminatie? Ja. En je hebt een paar keuzes:

1) De zelfverzekerde Nederlander keuze: Schelden doet geen pijn, je haalt je schouders op en denkt yeah right, domme loser, zak jij ff lekker weg met je bekrompen hoofd.  Er is geen probleem.

2) De intelligente Nederlander keuze: Je gaat het gesprek met deze persoon aan. Je vraagt rustig welk probleem deze persoon met je heeft. Als blijkt dat het een grap was, zonder je te willen kwetsen: er is geen probleem. Als het een simpele hater is: geef aan dat het je kwetst. De meeste mensen draaien wel bij. Er is geen probleem. Ja en dan heb je nog een groep echte haters waar geen normaal gesprek mee mogelijk is. Doe aangifte. Van hun bedreigingen. Van hun laster. Van hun racisme. Van hun geweld.

3) De zogenaamd politiek correcte maar verzuurd en hatende Nederlander keuze: Je geeft niet de hater maar Zwarte Piet de schuld. De verkeerde! Een onschuldige. Een niet bestaand figuur. Zwarte Piet heeft nog nooit iemand beledigd. Zwarte Piet is geen racist. En je maakt vervolgens alle onschuldige, oprechte kindjes en hun moeder onterecht uit voor racist, een van de zwaarste beschuldigingen die we kennen in onze samenleving. Mensen onterecht uitmaken voor racist, smoort elke mogelijkheid tot discussie. Kindjes zijn geen racist. Mensen die het Sint en Piet feest vieren discrimineren jou niet. Alleen de domme sukkel die jou discrimineert, die moet je hebben. Je polariseert dusdanig, je begint een haatcampagne, en wat verwacht je dan terug? Je vraagt niet of je aanname klopt dat mensen die Zwarte Piet leuk vinden misschien racistisch zijn. Nee je neemt het aan. Je maakt er een stelling van. Je maakt er zelfs een beschuldiging van. Zwarte Piet = racisme en als je het niet met me eens bent, ben je een white privileged racist. Zwarte Piet en iedereen die het aanhangt moet gelyncht! En alleen omdat hij zwart is. Wie is hier nu de racist? Je zaait haat. Je smoort zo elke mogelijkheid tot debat. Je spuit je gif in de samenleving. Some men just want to watch the world burn. Met je politieke correctheid. Met je moral high fatsoenlijke laag make-up, die je diepe onderhuidse haat niet kan verbergen. Je smoort elke discussie. En laat dat nu net de basis zijn voor een samenleving. Niemand neemt je meer serieus. Niemand kan meer normaal met je praten. Je wil niet eens praten. Je wil niet eens een oplossing. Mensen die valselijk worden beschuldigd worden boos, en komen in opstand. Het gevolg is dat een onschuldig kinderfeestje zo is ontspoord dat haters van beide kampen met geweld dreigen en er meer agenten dan vrolijke pietjes op wat een kinderfeestje zou moeten zijn rondlopen.

Stop met Zwarte Pieten.
Shame on you. Shame on you! Alle kampen. En daarmee bedoelen we dus niet alleen de domme negers (satire mensen) die alsmaar racisme roepen, maar ook de zogenaamd politiek correcte maar in feite hatende en hondsonbetrouwbare fatsoensrakkers van de PvdA, D66, GroenLinks  (satire mensen) die in die racismeroeptoeter meeblazen en niet onderdoen voor een stelletje haat zaaiende KKK’s, ook de racistische tokkies van de SP en PVV (satire mensen) die eens op moeten houden met hun haat, dreigingen en geweld, en alle journalisten en media die deze haters nog een podium geven in hun kolommen of zendtijd. Shame. On. You. Allemaal.

Zo en dan gaan we nu even Friezen uitlachen om hun spraakgebrek.

Drie Negerzoenen.

 

 

*update*

Driekus tweette naar aanstichter Quincy Gario dat er een spiegel in zijn schoen zat. Gario ging uiteraard volledig emotioneel stabiel en op intellectueel niveau het debat aan:

Some men just want to watch the world burn
Some men just want to watch the world burn